
|
|
|
Verslag vrijdag 9 juli
De heenreis |
| Donderdagavond voor het slapen gaan belde Vlo vanuit Macon. Het busje
had 840 km gemaakt en alles verliep voorspoedig. De Vlo was duidelijk onder de indruk
geraakt van de chauffeur Il Animale, die als enige twee "shifts" maakte,
inclusief een aantal "bijzondere verrichtingen". De boys (Faustino is de derde
man van de busploeg) hoeven nog maar 250 km op vrijdag! Daar ga je als koersdirecteur
lekker op slapen, kan ik u melden. |
|
| Vrijdagmorgen met Calmo op het fietsje "naar Delft heen". 6:20 uur vertrek in de
zeer luxe bolide van Moto Un. Goeie muziek, onderhoudende conversatie, airconditioning,
telefoon, GPS en, zeer belangrijk: file-informatie. Daarmee weten we een file bij
Luxemburg te omzeilen en halen we het schema wat ons om 12:45 uur op de lunchplek brengt.
Jorge, Nero, Snok en Pantaloni hebben veel meer hinder gehad van files en zijn daar om
14:30. Vanaf dat moment met z'n zevenen op weg naar Vlo, Faustino en Animale. |
|
Ik heb tijd gehad op mijn welkomstrede voor te bereiden. Ik zal mild doch duidelijk zijn.
Ik zal natuurlijk refereren aan het gemis van Wouter. Hij moest kort van tevoren afzeggen.
De blessure in zijn liesstreek, waar op de site al melding wordt gemaakt, hindert hem
teveel. Het gaat niet. Heel jammer. We gaven hem allemaal een goede kans dit jaar het geel
te pakken en te houden. Wouter een hartelijke groet namens alle mannen hier! |
|
| Verder zal ik de enthousiaste reacties op de website vermelden.
Die van la Sorpresa spant de kroon en zal ik voorlezen. |
|
Le Cinquantedeux gaf me beschuit met muisjes mee. We gaan de geboorte
van zijn docher Jana in de Kampeerman vieren.
De Cinquantedeux stuurde me een mooie poëtische tekst om voor te lezen aan de mannen (hij
wist toen nog niet dat het er maar tien zouden zijn). Ik zal de tekst helemaal voordragen
en laat hieronder een passage volgen:
(...) Buiten is de zon achter de imposante alpenreuzen verdwenen, de sterrennacht is
helder, de stilte welhaast religieus. Een eindje verderop in het dal weerklinkt een
eenzame koeiebel. Op een van de omringende hellingen kruipt langzaam de lichtbundel omhoog
van een verdwaalde auto. Het gras wordt al wat klam, maar alle tentjes staan, evenals de
frêle fietsjes. Dicht opeen gedrongen lijken ze warmte te zoeken bij elkaar. Binnen aan
de stamtisch zijn de plastic ramen beslagen, en is de grote olielamp uit zijn lange
winterslaap gehaald. De voedzame pasta-maaltijd is achter de kiezen, evenals de eerste
toespraak van directiewege. De feuilles de route met daarop het lonkende Madeleine-mormel
zijn zojuist verstrekt, het vooruitblikken heeft een aanvang genomen, en een jaarlijks
terugkerend gevoel van licht gespannen hunkering maakt zich meester van de elf dampende
mannenlijven. De nakende ontmaagding: een tijdloos tafereel. De rijkelijk vloeiende rode
wijn ontfermt zich over de geesten en maakt de tongen wat losser. En men geeft zich over
aan de bijkans rituele exercitie: de pronostiek. (...) |
|
Aan Francesco in Rwanda kan ik bevestigen dat zijn berichtje is
doorgekomen.
Reactie:
"Beste Gier,
Jij zit daar maar wij zijn hier."
Wit's derde zet in onze schaakpartij: Lf1-b5. |
|
|
|
|
|
|