Homepage

1999Alpes
Naar de homepage 
Stuur een reactie 
1999Alpes
Rittenschema
Vrijdag 9 juli Zaterdag 10 juli
Zondag 11 juli Maandag 12 juli
Dinsdag 13 juli Woensdag 14 juli
Donderdag 15 juli Vrijdag 16 juli
Printversie van dit artikel 
Stuur dit artikel door per e-mail 

Verslag vrijdag 16 juli

Mont Ventoux, de windrijke, het loeder, de ...
We staan in Vaison, aan de voet van de Ventoux. Vanaf de camping is het loeder duidelijk te zien. Ze ligt er lonkend bij, in schrikbarende helderheid. Haar onbegroeide flanken schitteren in de zon. Boven het observatoire hangt het gebruikelijke wolkje. Soms is dat een voorbode van een plotselinge omslag, een verandering in het humeur, waarop ze zich hult in een grijs en zwart kleed. Zo hebben we haar meegemaakt toen we haar de laatste keer beklommen, drie jaar terug: aan de voet snikheet, de top steenkoud. De Ventoux is de Windrijke, de Onberekenbare. Menig renner is op haar flanken ten onder gegaan. Ventoux vanaf Bedoin
Maar de mannen hebben er deze ochtend weinig aandacht voor. Na de verplaatsing van gisteren is ieder nog wat moe. Il Calmo wint de strijd alweer in bed. Pas na elven staat hij op,  in alle kalmte. Later zal hij zeggen dat hij nerveus was, maar daar heeft niemand wat van gemerkt, ook het loeder niet. Verder in het kamp het gepaste gedribbel en gestudder. De koersleiding heeft bedacht dat deze tour dient te worden afgesloten met een tijdrit. Er zijn er die dat een minderwaardige discipline vinden. Zo'n type is ook te vinden onder de Lévitan-adepten, maar hij is dit jaar niet onder ons, so who cares?
Zonder haast gaan we van Vaison naar Bédoin, de klassieke startplaats voor de beklimming van de Grillige. Langs wijnranken en olijfbomen. We hebben natuurlijk weer de heetste tijd van de dag gekozen, het asfalt zuigt aan de banden. Bédoin, de fontein. Bankjes onder platanen. De Ventoux beziet de rennertjes met innig genoegen: ze lust ze rauw. Vanaf de fontein worden we weggeschoten door de chronoman, tevens Moto Un. De laatste in het klassement start om twaalf over twee, na hem wijst Moto Un elke drie minuten een volgende renner aan. Pantaloni is daarmee als eerste bevrijd van het eigenaardige gevoel van ledigheid dat aan een tijdrit vooraf gaat: wachten, naar elkaar loeren, toenemende nervositeit. Lévitan is even weg. Het gebruikelijke kakje. Il Calmo zit erbij als een oester. Later zal hij zeggen dat ook hij nerveus was, maar daar heeft niemand wat van gemerkt, ook de Veranderlijke niet. Hij is bezig met Calmo-dingen, poëzie van onder de platanen.
Calmo en Levitan aan de dorpsfontein van Bedoin

Contre-le-montre, ongelijke strijd
geest van tegenwoordigheid
oude toekomst, nieuw verleden
als ik ben uitgereden
tegen de tijd

Calmo

Vanaf Bédoin door de wijngaarden,  vijf-en-een-halve kilometer menselijk tot aan St-Estève. Het is heet, geen mens te zien. Men houdt hier zeker de siësta in ere. Gelijk hebben ze. Ik denk aan Il Nero. Gisteravond heeft hij zitten knobbelen hoe hard hij moest gaan om op een eindtijd van 1 uur 45 minuten te komen. Tot aan het bos 20 per uur. Zal het hem lukken met die apenkont van 'm? Ik haal dat van geen kant, zal me richten op de tijd die ik drie jaar terug zette, net onder de twee uur. Voor twee renners valt er weinig te richten: zij maakten het loeder nog niet eerder mee. Hoe zullen ze zich houden, Faustino en Jorge, in het vreselijke bos? Zij zijn bang gemaakt voor dit loeder. De verhalen gisteravond waren vreselijk, de Ongenaakbare nam mythische vormen aan.

Na twee kilometer in het bos staat Moto Un, hij neemt de tussentijden op. Zijn standaardvraag aan mij klinkt weer op: "lekker op vakantie?" Op dit stuk heeft Calmo een dreun uitgedeeld, hij heeft drie minuten gepakt op de volgende renner, M. Lévitan. Il Animale maakt de langzame start die hij deze week vaak liet zien en komt hier met de minste tijd door. Het bos is warm. Hier komt weinig wind en het bomendek is dun: de Ventoux geeft niet meer dan een dunne laag schrale grond. Het bos is voor de renners 9 kilometer zwaar, gemiddeld tussen 9 en 10 %. Dit is teveel voor de rug van de Snok. In het bos moet hij drie maal van de fiets. Toch is hij niet de minste in het bos. Faustino had na drie kilometer tussen de bomen lege benen, douwen en trekken, slingerend voorwiel. "Ach", moet de Onberekenbare hebben gedacht "een nieuw rennertje, lekker hoor".
Pantaloni maakt de InternetPage van vandaag Na het bos, bij Chalet Reynard, nog een keer Moto Un. Jorge is me daar net gepasseerd en haalt een blikje ondefinieerbare vloeistof bij de onfeilbare chronoquer en uitreiker van water, kleren, helmen. In de rotsenvlakte haalt Jorgito me snel weer in. Wat lijkt hij sterk, hij zit er prachtig bij. Vlo komt later in de steenhelling voorbij, op jacht naar Jorge, die hij nooit zal inhalen. Vlo ziet er wat daapser uit. Jorge loopt weer op hem uit en later verliest Vlo nog wat tijd met een speurtocht naar de eindstreep. Geen renner had moeite die streep te vinden, Vlo was ver heen. Toch blijkt later dattie nog goede zaken heeft gedaan vandaag.
Jorge is als eerste boven, een nog ongekend gevoel voor hem en hij geniet zichtbaar. Hij heeft een prachtdebuut gemaakt, maar waarom ziet hij er zo fris uit? Had het nog sneller gekund? Dan is daar opeens Calmo en na hem lange tijd niets. Wat heeft hij gedaan? Veel, zo te zien. Hij hijgt en piept en ziet er zeer breekbaar uit. Over de rand turend zien we een stel nietige rennertjes op de flanken van het loeder bezig. Jelle meldt zich. Uitgelaten, hij zet de derde tijd neer vandaag, een fractie sneller dan zijn streeftijd. Goed rekenwerk, het heeft allemaal gewerkt bij hem. Dan komen snel achter elkaar Snok, Animale, Faustino en als laatste Lévitan binnen. Er wordt druk gespeculeerd over het grote verschil tussen Calmo en Lévitan, zes minuten, betekent dit nog iets voor de top van het klassement. Lévitan is rustig. Hij weet al van Moto Un dat zich geen renners hebben geschaard in het gapende gat tussen hem en Calmo.

Calmo. De renner die lijkt te begrijpen wat nodig is voor het bedwingen van het loeder. Bij wielrennen komt een goede dosis uiterlijke misleiding kijken. De Winderige houdt van mensen die zich boos op haar maken, ze vernietigt ze op haar flanken. Maar kalmen blijven voor haar ongrijpbaar. Wat kan zij begrijpen van nervositeit die wordt verscholen achter dichterlijke uitingen?
Maar Monsieur Lévitan heeft het geel.

De hele troep op de Ventoux
Pantaloni.
 

De einduitslag

# Renner Sttp TotaalTijd
1 M. Lévitan 1,46 18:17:29
2 Il Calmo 1,66 18:29:47
3 Il Animale 3,74 19:28:26
4 Il Nero 4,42 19:46:44
5 De Snok 5,05 19:51:03
6 De Vlo 6,19 21:20:47
7 Il Faustino 6,46 14:54:08
8 Jorge 7,26 21:29:27
9 Il Pantaloni 7,76 14:05:00

Mont Ventoux

# Renner Tijd Hm/u Km/u
1 Il Calmo 1:34:30 1037,5 13,3
2 M. Lévitan 1:40:19 977,3 12,6
3 Il Nero 1:44:45 935,9 12,0
4 Il Animale 1:45:12 931,9 12,0
5 De Vlo 1:45:35 928,6 11,9
6 Jorge 1:48:08 906,7 11,7
7 De Snok 1:50:00 891,3 11,5
8 Il Pantaloni 1:54:36 855,5 11,0
9 Il Faustino 1:54:48 854,0 11,0
Naar het begin van het artikel Uw privacy en die van ons