|
|
|
Vrijdag 20 juli
De aankomst en het welkom, door Monsieur Lévitan |
|
|
| Op deze dag zijn de renners komen binnendruppelen op camping Le Tampico in
Barcelonette. 16 man. We zijn compleet! Ondanks het feit dat we Il Pantaloni en Wouter
missen hadden we nooit eerder zo'n grote groep. Toch zitten we nog steeds in de
Kampe(e)rman. De Vlo heeft onze bungalowtent in een overvalst stukje huisvlijt 75 cm
langer gemaakt. Ook de stamtafel is een maatje groter geworden. Verder is ieders
uitrusting dik in orde en het devies "Stick to the Plan". Kortom, we gaan er een
mooie week van maken! |
|
 |
|
 |
|
Om
u een idee te geven hoe dik het allemaal in orde is kan ik zeggen dat een deel van deze
tekst gemaakt is op de computer in de auto van Moto Un, waar nu een 220 volt
aansluiting(!) is. Tijdens dit werkje noteerde ik trouwens een opmerkelijke uitspaak van
de sturende Matteo (Le Cinquantedeux): "we rijden het mooie weer tegemoet". |
|
Maar het grote nieuws van vandaag is dat Henk Schutte weer thuisgekomen is
na de geslaagde bypassoperatie van vorige week.
Tegen "Vlo senior" zeggen wij: welkom thuis en een voorspoedige verdere
recuperatie! |
|
 |
|
In m'n welkomstwoord leg ik vanavond uit waarom het belangrijk is dat we
één keer per jaar naar de bergen blijven gaan.
Twee citaten uit "Nooit meer slapen" van Willem Frederik Hermans moeten
mijn verhaal kracht bijzetten.
Het zijn uitspraken van de Noorse professor Nummedal die de
hoofdpersoon, de Nederlandse geologiestudent Alfred Issendorf, de les leest. Het gaat over
de wetenschap, de geologie. Maar deze uitspraken kunnen één op één op de wielersport
en onze beleving daarvan worden betrokken. |
|
-Mag ik u een geheim verklappen? gaat hij verder. De ware geoloog
verloochent zijn afkomst van de goudzoeker nog atijd niet helemaal. Misschien lacht u mij
uit omdat ik dit zeg, maar ik ben oud. Daarom heb ik een zeker recht op romantiek.
- Nee, nee, ik begrijp u heel goed!
- Zo, zo, begrijpt u mij. Maar als Nederlander moet dat begrip u wel een beetje zwaar
vallen. Een zo klein land, al eeuwenlang dichtbevolkt en met een wetenschappelijke
standaard die tot de hoogste ter wereld wordt gerekend. Ik stel mij zo voor dat de
geologen bij u elkaar op de tenen staan te trappen en menigmaal in de verleiding komen een
afgetrapte teen voor de hoektand van een holenbeer te verslijten!
- Ons land is natuurlijk klein, maar de bodem is bijzonder gevarieerd.
- Dat verbeeld men zich bij u, omdat er op iedere vierkante meter een geoloog staat met
een microscoop. Maar dat neemt allemaal niet weg dat er geen bergen zijn. Hoogvlakten,
gletsjers en watervallen zijn er evenmin! Moerassen, modder en klei, dat is alles wat er
is! Het zal er in uw land nog op uitdraaien dat ze alle zandkorrels die er liggen een voor
een gaan tellen. Dat noem ik geen geologie meer. Dat noem ik krentenwegen, boekhouden.
Verfallende Wissenschaft, noem ik dat, Verfallende Wissenschaft.
Spontaan en wellevend is mijn lachen.
- Och professor, ze hebben ook steenkolen, zout, olie en aardgas gevonden.
- Maar de grote problemen, mijn beste meneer. De grote problemen! Waar komt onze planeet
vandaan? Wat is haar toekomst? Gaan we een nieuwe ijstijd tegemoet, of zullen er eenmaal
dadels groeien aan de Zuidpool? De grote problemen die een wetenschap groot maken, die de
ware functie van de wetenschap daarstellen!
Met twee handen zich omhoog drukkend op het krakende bureau gaat hij staan.
- De ware functie van de wetenschap! Begrijpt u?? Steenkolen om een kacheltje te branden,
aardgas om een eitje te koken bij het ontbijt, zout om erop te strooien, dat noem ik
kruidenierswaren.
Wat is wetenschap? Wetenschap is de titanische poging van het menselijk intellect zich uit
zijn kosmische isolement te verlossen door te begrijpen! |
|
|
|
| Meneer! Ik zeg u, als een heel volk zich eeuwenlang specialiseert in
het wonen op een stuk grond dat eigenlijk aan de vissen toebehoort, een terrein dat
feitelijk niet voor mensen geschapen is, dan moet zo'n volk er op den duur een speciale
filosofie op na gaan houden die niets menselijks meer heeft! Een filosofie die uitsluitend
op zelfbehoud is gebaseerd. Een wereldbeschouwing die er alleen maar op gericht is het
voelen van nattigheid te voorkomen! Hoe kan een dergelijke filosofie algemene geldigheid
bezitten? Waar blijven de grote problemen op die manier? |
|
| Tot zover Willem Frederik Hermans. Dan nog even iets heel anders. |
|
Er is al heel veel gezegd en geschreven
over wat de gele trui allemaal met een rennner kan doen. Wouter, onze gele trui van vorig
jaar, heeft daar een hoofdstuk aan toegevoegd.
De trouwe volgers herinneren zich dat Wouter, alhoewel hij daar vanaf dag één al recht
op had, de gele trui pas aantrok op de derde koersdag. Lees zijn bijdrage "De Geleratie" om te vernemen hoe het na de
Dolomietenweek van 2000 verder is gegaan met Wouter en het geel. En hoe een en ander
escaleerde tijdens de recente kraamvisite van koersdirecteur Lévitan. |
|
 |
|
Het citaat van Moto Un (over de afwezigheid van Wouter):
"Hij maakte toch geen kans." |
|
|
|
|
