Verslag woensdag 25 juli 2001

Woensdag 25 juli

Verslag woensdag 25 juli 2001

Rust-/verplaatsingsdag, door Luigi

Na het slagveld van de Mercantour-hel van gisteren mag het peloton vandaag even op adem komen. Dat wil zeggen, men hoeft niet op de fiets, maar men moet zich wel over meer dan 100 km verplaatsen. Eerst alles opbreken en de bus volladen. Altijd weer imposant om te zien wat er allemaal in gaat: fietsen, tafels, banken, stoeltjes, tenten, televisie, kabels, kratten, tassen, koffers enz. Na het pakken, voor twaalf uur nog, met auto’s, motor en bus tweehonderd kilometer westwaarts om de gevreesde Mont Ventoux op te zoeken.
Uw verslaggever zit deze tekst te tikken achter in de auto van Braun, de stekker van de laptop zit in een achteloos neergelegd stopcontact, dus als de hp niet te vaak vastloopt kan uw schrijver lekker doortikken.

Een rustdag, een mooi moment om terug te kijken op de voorbije dagen en uiteraard vooruit te kijken naar wat nog komen gaat.
Calmo leek ongenaakbaar, maar gisteren is de klap hard aangekomen. Is het de onervarenheid als gele truidrager of spelen er andere dingen? Uw verslaggever denkt het laatste. Vergelijk deze gele truidrager met die van vorig jaar, de ijzig kalme Wouter die de verlokkingen van het normale leven makkelijk aan zich voorbij laat gaan. Hoe anders is het met Calmo. En Lévitan heeft daar misbruik van gemaakt.

Op zondagavond heeft hij liefst 11 damesmeisjes op Calmo afgevuurd, of dacht deze dat zij er toevallig waren die avond toen het peloton in het centrum van Barcelonnette was neergestreken?
Maandag teerde de romanticus nog op de zoete dromen van deze avond, maar dinsdag was het voorbij en moest hij het wilde dansen bekopen met een vierde plek.
En wat te denken van de raadselachtige breuk in de drager van de voordérailleur? Heeft Calmo niet dezelfde fiets als M. Lévitan en weet de oude vos niet beter dan wie ook waar de zwakke plekken zitten in de zwarte Jan Janssen? Eén tikje heeft Dave waarschijnlijk slechts hoeven uit te delen aan het gevoelige stukje aluminium en niemand die het gehoord of gezien heeft. Weliswaar was het niet genoeg als genadeklap, maar een gele truidrager zit toch wat minder rustig op de fiets als zijn dérailleur met knijper en ijzerdraad vastzit. Calmo is gewaarschuwd voor Lévitan en niet alleen op de fiets dus.

Maar laat uw verslaggever niet te veel kwaad spreken over de grote organisator van deze week. Want vooral bewondering is op zijn plaats. Kan er iemand dieper gaan, wil er iemand liever winnen dan M. Lévitan? Indrukwekkend was het verslag van de Vlo eerder deze week, hoe vlak voor de finish Japi met een onwaarschijnlijke laatste inspanning door Lévitan achter zich werd gehouden. Legendarisch zijn nu al de beelden van Lévitan die zich boven op de Cayolle al rijk aan het rekenen is, terwijl de gele trui nog binnen moet komen.

De Mont Ventoux gaat de beslissing brengen en het peloton wacht af hoe de strijd voorin gaat aflopen.
Niet uit te vlakken bij die strijd is de beste van de van Zweedens, Japi gedoopt in het peloton. Een buitengewone versterking van het peloton die op de Mont Ventoux nog wel eens voor een verrassing kan zorgen.
Faustino is ook weer sterk voorin aanwezig. Als ik hem ’s ochtends tegenkom op weg naar het sanitair, met de geconcentreerde blik in de ogen, weet ik al dat er door hem weer serieus gekoerst gaat worden. Het studderen is bij hem nooit relaxt, altijd ernstig. Maar ’s avonds als hij deze verhalen voorleest merken we toch dat hij ook zeer geniet van niet-fiets zaken.
De Snok is ijzersterk dit jaar. Zonder verkoudheid en met goed weer is hij dagelijks voor in de groep te vinden. Als tentmaat kan uw schrijver vertellen dat zijn nachtrusten ook goed zijn, dus lager dan de 5^eplaats gaat hij niet eindigen dit jaar.

Hier rijden de rennertjes morgen verkeerd.....

Jorge begint langzaam op stoom te komen. Het lijkt er op dat de man die meer geld steekt in zijn persoonlijke verzorging dan de rest van het peloton bij elkaar, het aanschaffen van allerhande hulpmiddelen niet voor niets doet. Als hij nog verder gaat stijgen in het klassement dan gaat de Missing Link volgend jaar wellicht meer afnemers krijgen in het peloton.

De Alpen zijn het terrein van Il Animale, zo ging het verhaal. Maar Grote Jaap heeft nog niet echt van zich doen spreken deze week en wellicht dat met zijn terrein meer de prachtige omgeving dan het harde asfalt bedoeld wordt. Hopelijk zien we de laatste twee dagen toch nog een aansprekende fietsprestatie van de meest imposante renner van het peloton.

Le 52 is weerbarstig dit jaar. Kon uw verslaggever vorig jaar nog gezellig met hem jojo-en, dit jaar is Il Matteo constant sterker. Alleen gisteren tijdens de Mercantour-ellende heeft een sluipwesp hem uiteindelijk, tijdelijk, klein gekregen. De ijzersterke moraal van le 52 bleek echter toen hij in de laatste klim op het terras zat en grote Jaap en Toon er aan kwamen. Matteo sprong op z’n ijzerwinkel en stelde puffend en stoempend zijn 8^steplaats veilig. Op de camping is Il Matteo met de gitaar ook weergaloos. Franse chansons, of Nederlandstalig repertoire uit de afgelopen decennia, het komt schijnbaar moeiteloos en vrolijk uit mond en handen.

Il Nero is helaas, zoals u eerder heeft kunnen lezen, voortijdig afgereisd naar Nederland, maar hij is nog steeds geklasseerd. Volgend jaar zal hij, als hij alle etappes weer gaat rijden, toch wel hoger eindigen dan de plek waar hij nu staat. Jelle, sterkte thuis!
De twee andere van Zweedens zitten dicht bij elkaar in het klassement. Toon als constante rustige van het tweetal. Willem, de onstuimige, slingert zich door het algemeen klassement van voor naar achteren, zoals hij zich te voet van links naar rechts beweegt. Waar ze eindigen deze broeders? Het moet blijken hoe zij de dag van gisteren hebben verteerd, want dat heeft ook bij hen ongekende grenzen geraakt.

De jojo heeft nog niet veel van zich laten horen op de fiets. Alleen gisteren tijdens de Mercantour heeft hij meer mannen dan alleen zijn broer achter zich kunnen laten. Dit kwam wellicht ook doordat hij zich bij afwezigheid van Il Pantaloni soms de snelste daler van het peloton waande. Maar de rit in lijn heeft ook hem gesloopt, dus het is afwachten of hij de laatste dagen nog serieus strijd kan leveren om nog mannen te achterhalen in het klassement.
De Vlo heeft door een gemankeerde voorbereiding zich dit jaar vooral op het filmen van de renners gestort. Dat hij teveel bij Braun in de buurt vertoeft blijkt ook uit zijn vraagstelling. Kom je bijna kotsend boven op de Cayolle vraagt hij met gevoel voor understatement: "vond je het leuk Luigi?"
En dan hebben we nog de Gier. Ik ga geen flauwe grappen meer over hem maken. De Gier heeft begrepen dat je fietsen gewoon voor de lol kunt doen. Als het te zwaar wordt stop je, of je start helemaal niet. Hij probeert binnen het peloton medestanders te vinden voor andere zaken dan het fietsen en gebruikt zijn aangeleerde lobby-technieken volop. Hij laat het peloton kennismaken met cultuur of andere geneugten van het leven. Zo waren er renners die ondanks dat ze al vaker op de Tampico-camping geweest waren, niet wisten dat Barcelonnette ook een erg gezellig plaatsje was. Kortom, de Gier heeft zijn nieuwe plaats in het peloton gevonden en dit wordt gewaardeerd.

Braun is Braun, de constante factor als het gaat om een bemoedigend woord tijdens een beklimming of boven op een col. IJzersterk in het schatten van de eindtijden en de grote man achter de techniek. Moto 1 sleept water en andere zaken mee voor de renners. Aart, je kunt niet met hem, je kunt niet zonder hem. De haat-liefdeverhouding van een man met het hele peloton. Jammer voor Braun dat hij gisteren zijn 1.0 is kwijtgeraakt, omdat hij na Lévitan als tweede op de Cayolle arriveerde. Voor de rest rijdt hij weer een perfecte race tot nu toe.

Tot slot de laatste niet-fietsende deelnemer van het gezelschap. Gerrit zorgt ervoor dat de marmotten die het hele peloton hoort ook door mensenogen gezien worden. Ook de bloemen van het franse land worden weer van dichtbij bekeken.
U begrijpt, beste lezers van deze site: de groep geniet, ieder voor zich en Lévitan voor ons allen. Op dit moment van schrijven rijden wij de Provence binnen, de zon blijft schijnen, de temperatuur is inmiddels gestegen tot 32 graden en het loeder wacht al op ons. Zij die sterven gaan groeten u!

Naschrift:
We schrijven inmiddels 19.15 uur. We zijn volledig geïnstalleerd op de nieuwe camping. De temperatuur liep in de laatste kilometers nog op tot 34 graden.

Voor vieren zijn we gearriveerd, de bus iets later. Binnen het uur was het nieuwe kampement opgeslagen. De perstent is nu in de Kampeerman, de eettafel kan gewoon buiten blijven in deze zomerse omstandigheden. De renners liggen bij het zwembad te luieren of een potje te schaken. De Mont Ventoux kijkt al op ons neer, maar wij slaan de ogen nog even toe en genieten van de rust. Freek gaat omeletten maken. We leven even een dagje als god in Frankrijk. Het ga u goed, ook in Nederland.

Luigi

Het citaat van Moto un:
"Het is hier niet steil, het zit allemaal in je hoofd"