Homepage

2001Alpes
Naar de homepage 
Stuur een reactie 
2001Alpes
Rittenschema De Geleratie
Vrijdag 20 juli Zaterdag 21 juli
Zondag 22 juli Maandag 23 juli
Dinsdag 24 juli Woensdag 25 juli
Donderdag 26 juli Vrijdag 27 juli
Printversie van dit artikel 
Stuur dit artikel door per e-mail 

De Geleratie

door Wouter
Mededelingen over verreden kilometers zijn veelal bedoeld om een indruk te geven van de mogelijke prestaties. De veelvreters in het peloton zullen geen kans voorbij laten gaan om te pochen met ODO, wetende dat ze hiermee bewondering en vertwijfeling zullen oogsten. Anderen, die met minder kilometers moeten volstaan, zullen proberen hun concurrentie zand in de ogen te strooien en hun kansen op een mooie uitslag bagatelliseren.
Ik kan in dezen eerlijk zijn: de laatste tijd heb ik weinig kilometers gereden...
...wetende dat mijn tijd nog zal komen.
Minder kilometers in de benen betekent niet een algehele afkeer van het wielrennen. Integendeel, ik heb de gelegenheid te baat genomen om mij grondig te verdiepen in de rijke wielerhistorie. Menig naslagwerk, historische beschouwing en veel literatuur is de afgelopen tijd bestudeerd. Zo ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik uit een echte rennersfamilie kom. Mijn over-overgrootvader en zijn broers waren getalenteerde liefhebbers. Vergeelde kiekjes tonen de heren op racefietsen. Degene met de meeste medailles is oom Herman. Uit de familieannalen blijkt dat hij een begenadigd renner is:
Herman van Koolbergen "Herman van Koolbergen, geboren 1876 te Nieuwer Amstel was een eerste klas amateur op de weg en won in 1896 de internationale wegwedstrijd Rotterdam-Utrecht vice versa en behaalde daarmee de Java-beker en de zilveren beker van de burgemeester van Rotterdam, welke beide bekers definitief in zijn bezit kwamen door het winnen van een 50 km wedstrijd op de Haagse Baan in 1897, toen de wegwedstrijden verboden waren. In 1896 won hij ook nog een Bredania-beker (50 km wegwedstrijd) alsmede het kampioenschap van Zuid-Holland. Hij was vooral in 1897 succesvol door het winnen van alle wegwedstrijden, waaraan hij deelnam. Aan zijn laatste wedstrijd (Bergen op Zoom - Antwerpen Internationaal met gangmaking) nam hij deel als toerist. Helaas gingen door inbraak en diefstal later circa 50 medailles van hem verloren"
Maar goed, ter zake. Recentelijk las ik een interview met LeBlanc. Hier werd een beeld neergezet van de oude Lévitan als een persoon met een slechte zijde, zijn zuiverheid liet nogal te wensen over. Zo had ik nog nooit naar de oude baas gekeken. Als naïeve renner was ik altijd uitgegaan van zijn menselijke goedheid. De vertwijfeling, die zich van mij meester maakte na het lezen van dit bericht, werd uit de wereld geholpen tijdens de inspectie van de gezinsuitbreiding. Hierbij verkondigde de baas met eigen woorden "streng maar niet rechtvaardig" te zijn. Om dit kracht bij te zetten, werd mij onmiddellijk gesommeerd om de gele trui in te leveren.
In redelijkheid heb ik hier drie problemen mee:
  1. Zolang er geen nieuwe klassementsleider is, behoort de trui toe aan heersende klassementsleider. Het voortijdig opeisen van de leiderstrui is niet gepast.
  2. Gezien de omstandigheden kan ik instemmen met een tijdelijke overdracht, bijvoorbeeld het in depot geven, aan een onpartijdige persoon. Maar gezien de overduidelijke belangenverstrengeling en de eerder opgemerkte onzuiverheid vraag ik mij oprecht af of onze Lévitan de juiste persoon is om de leiderstrui tijdelijk te beheren. Als geen ander weet hij immers welke mysterieuze krachten het bezit van de gele trui met zich meebrengen. Competitievervalsing ligt hier op de loer.
  3. Een jaar lang heb ik het geel mogen koesteren. Vele nachten heb ik mij gehuld in het geel en overgelaten aan zoete dromen. Het abrupte afscheid heeft bij mij diepe wonden geslagen. Het lege gevoel is met geen pen te beschrijven. Vertwijfeld heb ik mij afgevraagd wat ik zou moeten doen om dat wat mij lief is terug te krijgen.

De minder barmhartigen onder u zullen geen mededogen kennen en van mening zijn dat ik dit over mijzelf heb afgeroepen.
Een goed renner weet immers wanneer hij er moet staan. Zelf zal ik de laatste zijn om dit te bestrijden. Goed dan, ik ben groothartig: wat dat gegoochel met de gele trui betreft, u ziet mij volgend jaar.

En daarbij moge ik de heren erop attent maken dat het wielrennen ook andere wetten kent, een planning op de langere termijn, zeg maar. Het doet me goed te zien dat de slimste renners nu al bezig zijn hun toekomst veilig te stellen.

Heren ik wens u veel succes de komende week, doe voorzichtig, wees "goed" voor elkaar en moge de beste winnen. De toekomst lacht u tegemoet.

Boskoop, 18 juli 2001
Joris en Lotte
Naar het begin van het artikel Uw privacy en die van ons