In Aprica lagen twee haarspeldjes, waardoor je goed kon zien of er iemand niet te ver achter je zat. Mijn verbazing was groot toen ik in het rennertje dat een haarspeld achter mij reed Jorge herkende. Ik begon al te vrezen dat hij mij ook nog zou bijhalen als hij van zover terug Calmo en Lévitan was gepasseerd, maar gelukkig stond Moto Un er eerder dan verwacht.

De beklimming van de Passo del Mortirolo is steiler en ongelijkmatiger dan de Aprica. Ik moest aanvankelijk toezien hoe een aantal renners van me wegreed. Il Cinquantadue die een tijd zelfs alleen op kop reed en Toon waren om plek een en twee aan het vechten. Calmo probeerde nog een tijdje aan te klampen maar moest na een lang gevecht Toon laten gaan. Jorge reed langzaam naar Calmo toe en ging hem voorbij, terwijl ik de hele klim achter Jorge aan het jojo-en was. Twee keer moest ik toezien hoe hij weer van me wegreed, maar uiteindelijk lukte het om bij hem te komen en zelfs even achter me te laten. Samen reden we naar de finish, al deed Jorge pogingen om me af te schudden.

Het nieuwe materiaal lijkt vruchten af te werpen, al zijn de uitslagen daar geen weerspiegeling van. De rennertjes rijden nu bijna allemaal met een lichter verzet naar boven, dankzij de triples die gemonteerd zijn. Moto Un kijkt dan ook nors.

De Gier heeft waarschijnlijk zijn hoop gesteld op het feit dat hij met de oudste fiets en het laagste aantal trainingskilometers zijn eigen nieuwe trofee (voor de beste 'Runner-Up') als troostprijs mee naar huis kan nemen, hoewel de Vlo daar naar eigen zeggen ook kans op maakt. Criteria voor dit klassement zijn de ouderdom van de fiets en het aantal trainingskilometers. De Gier moet u de ingewikkelde rekensom maar eens uitleggen. In een volgend verslag hoort u vermoedelijk nog wel wat de uitslag is.

De Gier (geen nieuwe fiets) hield het vandaag bij één beklimming - de eerste abandon - en werd laatste; Luigi (ook geen nieuwe fiets) staat na vandaag een plaats boven zijn broer; de Snok (nieuwe fiets), de Vlo (nieuw frame, waar ik u bijna alles over kan vertellen, maar niet nu) en Nero (nog redelijk nieuwe fiets, maar behorend tot de duurdere rossen in het peloton) staan op een gedeelde tiende tot en met achtste plaats; Lévitan (geen nieuwe fiets: laten we wel wezen, zijn fiets is ruim vier jaar oud) en Faustino (nieuwe fiets), al jaren felle concurrenten, staan nu broederlijk op een gedeelde zevende en zesde positie in het voorlopige klassement; Calmo (zie Lévitan) die slecht voorbereid aan deze week begon, staat op vijf, Jorge (zie Nero) en Cinquantedeux (nieuwe fiets, en wát voor één!) moeten de derde plaats delen.

Laat ik eerst degene die morgen in de gele trui gaat starten noemen:

Toon (nieuw frame) staat, boven bijna ieders verwachting op de eerste plaats. Ik (niet meer zo nieuwe fiets) had al enigszins angstige vermoedens, maar ik had met Toon gereden in Frankrijk. Hoe hij daar reed konden niet iedereen weten, al had Toon tegen sommigen laten vallen dat hij vaak als eerste boven kwam - hoewel dit ook veroorzaakt had kunnen worden doordat de bagage niet helemaal eerlijk verdeeld was, maar daar hebben we nu duidelijkheid over: de bagage wás eerlijk verdeeld. Hij kon ook beter tegen de moordende hitte in Frankrijk (een thermometer aan een winkelpui in de Périgord gaf vijfenvijftig graden Celcius aan).

Zal Toon de druk van het dragen van de gele trui aankunnen? Wordt het een broederstrijd, of komen Faustino, Calmo en Lévitan nog terug? Wat voor verrassingen staan ons nog te wachten? De rennertjes lijken dit jaar fanatieker dan ooit.

Japi