
|
|
|
Maandag 21 juli 2003: Goei volk
Passo dello Stélvio (klimtijdrit) |
| Cari amici ciclisti alla casa: weest gegroet! |
|
 |
 |
In onze jaarlijkse fietsuitjes met Lévitan zijn er van die dagen dat 's
ochtends bij het ontwaken alles je lijkt toe te lachen. Turbulente dag gisteren - lang en
heet - maar de beentjes hebben het overleefd. Wat zeg ik: ze vragen naar meer. Ook geen
spoor meer van het noodweer dat gisteravond door ons dal raasde. De rennertjes, uw
verslaggever incluis, verorberen hun brintaatjes onder een strakblauwe hemel. En dan het
feuille de route, dat door de koersdirecteur wordt verstrekt: van een ontwapenende
eenvoud. Geen ingewikkelde tracés, met ritten in lijn over pseudo-cols, kruisingen waar
verkeerd kan worden gereden en grensoverschrijdingen langs hitsige italiaanse
douaniertjes, die je zomaar anderhalf uur vertraging bezorgen. |
|
Neen, niets van dit alles. Vandaag is alles heerlijk overzichtelijk, het
verstand kan op nul. Eén beklimming slechts. Weliswaar een tijdrit, maar laat ik aan dat
lelijke eendje van de edele wielersport maar geen woorden meer vuil maken. Nee, een mooie
rechte streep van 22 kilometer, met 7-8% strak egaal omhoog: de Passo dello Stelvio vanaf
Bormio. 2760 meter de hemel in getild worden door een prachtige berg, met gletsjer en al.
En het is er ook nog mooi weer vanochtend, zo komt Aart ons aan de ontbijttafel
verklappen. Hij heeft een stiekeme blik op de webcam geworpen, die permanent op de
italiaanse alpenreus is geïnstalleerd, en meldt een vriendelijk ochtendzonnetje en nu al
12 graden. Pronto signori, gauw op het fietsje. La vita è bella!
Maar toen... |
|
| Toen kwam de eerste donkerblauwe wolk aanzeilen. En nog een. En nog een.
En toen de eerste druppels. Benauwde blikken omhoog, op het parkeerplaatsje aan de
bovenrand van Bormio, waar de rennertjes na het bekende gestudder en gedreutel door Aart
de col op werden geschoten. "Mals buitje", dacht uw verslaggever nog, toen hij
zelf ook eindelijk in koers was. Een naïeve poging het naderende onheil te bezweren. Al
snel bleek: de grote geletruidrager die het hemelgewelf en het daaronder liggende
universum bestiert had vandaag iets anders met ons voor. Een oefening in mentale hardheid,
zullen we maar zeggen, of was het een stuk legendevorming? In dat laatste geval gaat uw
verslaggever maar eens een handje helpen. Veel verbeelding komt daar overigens niet bij
kijken. In no time veranderde het malse buitje in een apocalyptisch onweer. Met bakken
kwam het naar beneden. Gitzwarte lucht, gierende wind, knetterende bliksem - vooral
daarboven, waar we naartoe reden - hagelstenen die de rennersruggen geselden, een weg als
een rivier, ja op plekken reden de draadbandjes zelfs door natte sneeuw. Hoezo NA ons de
zondvloed? |
 |
 |
|
| De enkele automobilist die zich de col op waagde moet het hoofdschuddend
hebben aangezien, het volledig spectrum van menselijk lijden dat zich aan zijn oog
voltrok. Doch niet de rennertjes! Manmoedig en als hondstrouwe STTP-apostelen trotseerden
zij de woeste elementen, doorweekt tot op het bot en met kippevel op de machtig malende
dijbenen. Eenmaal boven op de col bezorgden zij de plaatselijke restauranthouder en andere
uitbaters weer een mooie dagomzet aan soep en nieuwe - droge! - koerskledij. De Fausto
Coppi Stelvio truitjes zullen nog lang gekoesterd worden. |
|
 |
 |
"En de koers?" hoor ik u denken. Tja, dat wordt voor uw
verslaggever vandaag een wat lastig verhaal. Vroeger, in zijn ijzeren tijdperk ("toen
hij nog reed waar hij hoorde"), startte hij bij een tijdrit steevast als een van de
eersten, waardoor hij gaande de koers de meeste rennertjes een voor een voorbij zag
glijden. Uit de intervallen bij het passeren, en de snelheid, stijl en - vooral ook - de
bijbehorende geluiden waarmee dat per renner plaatsgreep kon dan op betrekkelijk
eenvoudige wijze een betrouwbaar dagverslag worden gecomponeerd. Hoe anders is dat dit
jaar. Zoals u al heeft kunnen lezen is uw verslaggever omhoog geduikeld naar een -
vooralsnog? - tweede plek in het STTP-gebeuren. |
|
| Naast de wat opgeklopte hoeveelheid - zeg maar gerust: overkill - aan
cinquantedeux-kiekjes de afgelopen twee dagen op onze site (moet hier een nieuw
"product" in de markt worden gezet?) heeft dat als nadeel opgeleverd dat bij een
tijdrit iedereen al lang en breed vertrokken is voordat je eindelijk zelf op de pedalen
mag. Geletruidrager Toon zal het beamen: it's lonely at the top!... Maar goed, laat ik
niet afdwalen. Belangrijkste wapenfeit dat we over de koers van vandaag kunnen melden is
dat er zich niet alleen op de weg naar de top van de Stelvio aardverschuivingen hebben
voorgedaan (in de afdaling konden wij zien hoe haastig opgetrommelde hulpdiensten bezig
waren de rotsblokken opzij te schuiven), maar ook in de koers. Nou ja, aardverschuiving?
De Fransen zouden eerder zeggen:"un retour à la normale". |
 |
 |
|
 |
 |
Waar ex gele-truidrager Calmo in zijn verhaal van gisteren nog deemoedig
verslag deed van zijn tocht ter helle, steeg hij vandaag op onnavolgbare wijze weer terug
de hemel in. "Don't bury me before I'm dead", schijnt hij gisteren gezegd te
hebben. Nou dat hebben we geweten, met z'n allen. Grote vraag is thans of Calmo met deze
herrijzenis nog op tijd is om vriendin Eveline komende donderdagavond in zijn armen te
sluiten in de kleur die zij van hem gewend is. Vooralsnog geeft Toon, de huidige leider
van het klassement, echter geen krimp met zijn soevereine tweede plek vandaag op de
Stelvio. Nu broer Japi met zijn sterke vierde plek zich vandaag heeft herpakt lijkt er
voorlopig geen vuiltje aan de lucht in het van Zweeden firmament. Voor de verrichtingen
van de overige renners - inclusief mijzelf - verwijs ik naar het overzicht met de cijfers
hieronder. Niet zonder u echter te verzekeren: zij hebben allen als helden gekoerst, en er
zal nog lang nagepraat worden in de Kampeerman, die vanavond in allerijl is herrezen (ook
hij!) om ons te beschermen tegen de regen die nog steeds naar beneden gutst. |
|
| Tot slot nog even terug naar het begin. Dat wil zeggen de titel van dit
verhaal, voor te dragen met een passende zuidnederlandse tongval. Op mijn geboortegrond -
de Brabantse Kempen - plegen familie, vrienden en kennissen niet bij de voordeur aan te
bellen als men bij elkaar op bezoek gaat, maar gewoon om het huis heen te lopen en door de
achterdeur naar binnen te gaan. De achterdeur die dan ook altijd open staat. "Goei
volk kömmt âchterùm", wordt er dan gezegd. Zo voelde het vandaag ook. De klassieke
kant om de Stelvio te "nemen" - de voordeur, zal ik maar zeggen - is uiteraard
de noordzijde, vanuit Prato, met die achtenveertig prachtige haarspelden. Maar vandaag
zijn we, als oude bekenden van de Stelvio, door de achterdeur gegaan. En "goei
volk" dat we waren, met z'n allen! |
 |
 |
|
Nu nog de "voordeur", komende vrijdag. En al het andere moois
dat ons in de dagen daartussen nog te wachten staat. Het is weer goed toeven onder de
vleugels van monsieur Lévitan!
Een sportieve groet aan u allen!
Signore di Matteo di Cincuantadue dello biciglietto di grande maestro Merckx. |
|
|
|
|
|
|
|
Het citaat van Moto Un
(tegen Calmo, die vraagt of hij een jasje mee kan geven in één van de koffers van de
motor):
"Nee, we zitten vol.
Maar als je in nou in het geel had gezeten was er plek zat geweest." |
|
| Klassement na en uitslag van de etappe van vandaag |
| Klassement |
Passo dello Stélvio (klimtijdrit) |
| # |
Renner |
Sttp |
Tijd |
# |
Tijd |
Hm/u |
Km/u |
| 1 |
Toon |
1,39 |
6:00:55 |
2 |
1:34:58 |
967,3 |
13,9 |
| 2 |
Le Cinquantedeux |
2,81 |
6:10:04 |
3 |
1:37:46 |
939,6 |
13,5 |
| 3 |
Jorge |
4,65 |
6:19:45 |
7 |
1:41:30 |
905,0 |
13,0 |
| 4 |
Il Faustino |
5,07 |
6:36:39 |
5 |
1:38:20 |
934,2 |
13,4 |
| 5 |
Japi |
5,28 |
6:29:58 |
4 |
1:38:03 |
936,9 |
13,5 |
| 6 |
De Snok |
5,72 |
6:37:18 |
6 |
1:39:50 |
920,1 |
13,2 |
| 7 |
Il Calmo |
6,25 |
6:44:11 |
1 |
1:34:00 |
977,2 |
14,0 |
| 8 |
Monsieur Lévitan |
7,81 |
6:54:38 |
8 |
1:45:50 |
868,0 |
12,5 |
| 9 |
Il Nero |
7,88 |
7:08:51 |
9 |
1:50:15 |
833,2 |
12,0 |
| 10 |
Il Animale |
9,37 |
7:18:44 |
11 |
1:59:41 |
767,5 |
11,0 |
| 11 |
De Vlo |
10,18 |
7:31:10 |
10 |
1:53:50 |
807,0 |
11,6 |
| 12 |
Luigi - Jojo |
11,61 |
8:51:11 |
12 |
2:16:10 |
674,6 |
9,7 |
| 13 |
De Gier |
13,00 |
2:53:46 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
|
|
|
|
|