Dinsdag 22 juli 2003: De koninginnerit
Passo del Mortirolo en Passo di Gavia |
| Allereerst wil ik alle STTP-adepten namens de renners hartelijk danken
voor hun dagelijkse bezoeken en hartverwarmende emails. Zij maken dat wij ons nooit alleen
voelen en derhalve het straffe programma goed kunnen verteren. En de Vlo eindelijk weer de
hele maaltijd, wat eveneens welkom was voor de dag van vandaag (inmiddels gisteren).
Hierbij een poging om uw belangstelling en geduld te belonen met een uitgebreid verslag
van de dag van gisteren, een dag om in te lijsten, een dag die over een paar duizend jaar,
de Lads from Outerspace, hetzelfde doet verlangen als zij onze restanten vinden. |
|
 |
 |
Een dag waar Levitan al zijn hele wielerleven van droomt en die hij
vandaag glansrijk in vervulling liet gaan. Deze droom betreft het ronden van de Mortirolo
en de Gavia op één en dezelfde dag. Het voert te ver voor dit verslag om uitgebreid op
de naam en faam van beide cols in te gaan. Wellicht dat een van de renners met meer
historisch besef deze omissie eens voor u op kan vullen. De Mortirolo is een killer eerste
klas. Met stijgingspercentages tot 18% en kilometers lang 14% vreesden wij het ergste. En
als dat nog niet het laatste snikje wilskracht heeft opgesoepeerd, hebben de Dolomiti ook
nog de wonderschone, edoch steile Gavia in petto. |
|
| Een mooi setje voor een lekker daggie uit. Was het gisteren (inmiddels
eergisteren) nog hondeweer dat ons renners teisterde, oggi was het tre bella! Ik vermoed
dat Levitan wat wisselgeld achter de hand heeft gehouden in zijn deals met de Grote Gele
Truidrager, want alles aan vandaag was subliem. Wat gebeurde er zoal? |
|
| Met verlangst reed het peloton richting Mazzo di Valtellina, de 52 voorop,
want ook hij keek uit naar zijn nieuwe liefde. Waar voorheen de Stelvio nog zijn lieveling
was, zo verheugde hij zich danig op de eerstbeklimming van de Mortirolo. We waren zelfs
iets te opdringerig, want de Mortirolo hield zich lang voor ons verscholen. Zij wilde zich
er van vergewissen dat wij uit eigen vrije wil (what ever that may be) haar wilde
bestijgen. Dus liet zij ons wat heen en weer drentelen en wierp een waarachtige muur voor
ons op. Een lokale Dolo, reeds op dit uur in staat van lichte dronkenschap, (een regionale
gewoonte zo lijkt) keek het allemaal hoofdschuddend aan. |
|
 |
|
Aart, die wederom met de uithoeken van ons verstand te maken had, wachtte
ons geduldig en met een grote grijns op. Als vast ritueel werd de plaatselijke
appelboomgaard nog even onbetamelijk gevisiteerd. De dienstdoende waakhond overwoog nog
heel even in te grijpen, maar maakte met de staart tussen de benen rechtomkeerts bij het
zien van zoveel onverstoorbaar gehurkte renners.
Eindelijk klinkt dan het verlossende woord van Aart en worden we weggeschoten. Calmo en
Toon nestelen zich direct aan kop, even later gevolgd door Corne, Snok en Levitan, die wel
erg gemakkelijk en gretig naar de kopgroep rijdt: hij ziet er sterk uit, zoals in
vervlogen tijden. Ikzelf rijd lekker mee en verbaas me eigenlijk over het gemak waarmee ik
de percentages verwerk. De Mortirolo is genadig vandaag, ze duwt niet al te hard. En ik
verzet me niet, bestijg haar met respect. Ik wil me niet laten verleiden tot al te
vrijpostig rijgedrag en klim gestaag door. Aart komt naast me rijden en vraagt waar het
nou toch steil wordt. Ik zie dat ik 7 km/u rijd en antwoord dat het dan wel later zal
komen. |
|
 |
|
Aart valt bijna om en rijd door; gelukkig maar want dit is geen col om
eens een gezellig praatje te maken. Het wordt al frisser, de horzels blijven weg, de bomen
bieden schaduw en voor de dorstigen staat hier en daar een bron te pruttelen. Levitan
heeft blijkbaar een superdeal gesloten, want het grote lijden blijft uit. Of is dit de
beloning voor de 10 triples, die wij op instigatie van Levitan voor de Mortirolo hebben
aangeschaft? En hebben Shimano en Campagnolo als tussenpersoon met de Grote Geletruidrager
opgetreden? Hoe dan ook, voor waar is dit de beste investering in jaren.
Als ik boven kom blijkt Toon met verve zijn trui verdedigd te hebben: met een gemiddelde
snelheid van 9,3 km/u en 1010,6 hoogte meters/u heeft hij de Taaie bedwongen. Levitan
blijkt inderdaad aan zijn derde jeugd begonnen en wordt op klasse tweede. Calmo voegt na
winst op de Stelvio toch ook weer een derde plaats toe aan zijn palmares. Faustino en de
52 hebben gesprint om de vierde plek. Fausto had de 52 in een moordend tempo 'laten
staan', maar met twee tussendemarrages wist de 52 sterk terug te komen. |
|
Vervolgens wist hij op wonderbaarlijke wijze te finishen 'daar waar Aart
niet stond'. Niet al te lang daarna kwam ook Animale binnen, die spinnend genoot van zijn
ultralichte verzet (had hij niet eerder beplijt dat een tripple de renner slechts week
maakt?). Kort daarop gevolgd door de Snok, il Nero en de Vlo. Niemand zag er getekend uit,
iedereen had genoten! En steil, ach dat viel reuze mee. Dat wordt volgend jaar de Angliru,
zoveel hebben we wel over ons afgeroepen.
Nu de eerste hindernis met zoveel verve genomen was, vervolgden wij onze Tour di Dolomiti
verlangend naar de Gavia. De passage naar Forcalo di Livigno was nog even pittig en daar
aangekomen strandden wij in een fast food restaurant. Aanvankelijk wat schoorvoetend, want
ik had even daarvoor een prachtig restaurant met goede pasta gezien. Il Nero ontdekte
echter ons favoriete drankje (Red Bull) en de hemel was weer geprezen. Ook Grote Jaap,
wiens principes met de leeftijd plooibaar worden, deed zich te goed aan deze toverdrank,
zodat de nrs 1,2 en 3 voor de Gavia, min of meer al vast stonden. |
|
 |
|
 |
|
We rekenden echter buiten de Snok, die na zijn slotsnok op de Mortirolo,
nu in een moordend tempo de Gavia aanviel, iedereen verbaasd achter zich latend. Wat moet
dat een euforisch gevoel zijn geweest, die onbetamelijk mooie Gavia als eerste te
beklimmen. De sterkste te zijn tussen al die pracht, het ene vergezicht nog mooier dan het
ander. Wat zullen velen van ons dromen van wat Freek daar gezien heeft. Maar ook voor de
andere renners was de Gavia barmhartig. Zij liet zich van haar schoonste kant zien,
nergens geen narigheid, zelfs Aart stond steeds op de goede plek met de goede dingen: een
bidonnetje van het een of ander, een foto-opportunity, een brede grijns dat 'het niet ver
meer is'. En kwam er eens een slecht moment, dan kon je, waar je ook keek, genieten van
steile kammen, grazige weiden, glimmende glesters en wat dies meer zij. Kortom een
tractatie van jewelste. Iedere renner zal de Gavia op zijn overigens op eigen wijze
'genoten' hebben. |
|
Daarom raad ik u aan vooral elke renner om zijn individuele waarneming te
vragen: het kan zijn dat hier en daar mijn eigen perceptie wat afwijkt van wat elders is
waargenomen. En bovendien zal het u mooie verhalen opleveren!
De Snok is dus onze Uomo di Gavia geworden, maar hoe verging het de rest van het peloton? |
|
| Il Faustino wordt met de dag beter. Nu hij zijn eerste overwinning
behaald heeft, moet het peleton het ergste vrezen. Ikzelf ben door hem van het podium
gekickt, maar zelfs de 52 kan niet gerust zijn op zijn tweede plaats. De aanvallende stijl
van de 52 moet overigens geprezen worden: hij is steevast vooraan te vinden en breekt
vroegtijdig de koers open. Niet een keer is hij afgebroken, ook hij wordt sterker. Dan de
Fratelli di Carpati: zij hebben de Gavia dit keer gebroederlijk naar boven gereden: Toon
werd vierde terwijl Japi zich langzamerhand herstelt en zesde werd. Toch fijn dat
Toon het broederschap af en toe laat prevaleren boven een ranzige podiumplek. Jelle reed
verrassend sterk en jaagde ondergetekende op. Niet aflatende demarrages werden
uiteindelijk niet beloond, omdat ook ik niet wilde wijken. Toch was het moeilijk vechten:
steeds weer deed de onwaarschijnlijk mooie omgeving een beroep op mijn discipline: niet
afstappen en om me heen kijken, maar doorgaan tot ik boven ben. Het werd dus toch een
harde strijd. Il Animale forceerde niet en werd op zijn gemakkie (dankzij de triple)
negende. |
|
 |
|
 |
|
Il Calmo moest zijn onstuimige gedrag op de Mortirolo en vliegende start
op de Gavia halverwege bekopen en kroop langzaam richting finish. De Vlo completeerde het
geheel en maakte verreweg de mooiste finish: met een gestrekte adelaar slalomde hij
versnellend naar de finish, zich vederlicht voordoend en eufoor over zijn zojuist eerste
tevens laatste MG-ronde. Nooit meer, vertrouwde de Vlo een ieder toe.
In de uitspanning bovenop de Gavia werden wij getracteerd op een overheerlijk soepie en
goedgemutst hervatten wij de koers: 26 km lange afdaling naar Bormio. Bij het afrekenen
kwam ik nog kort in gesprek met de Waardin. Ik had, zoals gebruikelijk, een aandenken voor
mijn geliefde meegenomen, op de goede afloop van de zwaarste etappe. De waardin vroeg mij
waar we vandaan kwamen, "Lei Tedesci?" en antwoordde op "No Olandesi!"
gelijk met Brooikink. Ik repliceerde met "Van Velde e Uomo di Gavia, me Brookink
gangnado". Zij stemde begrijpend in. "Oggi, il Snok Uomo di Gavia",
probeerde ik al wijzend op de Snok. Wederom instemming," e Vero!" |
|
Tijdens het soepie had ik Levitan nog toegefluisterd dat ik op dagen als
dit een beetje verliefd op hem word (niet jaloers worden Konstanze, het is een onschuldige
dankbetuiging). Levitan keek verliefd terug: het was even rekenen, maar met 1 punt
verschil was hij Dagwinnaar geworden! A dream comes true, voor hij die maar hard genoeg
gelooft in de maakbaarheid van dromen.
Tijdens de afdaling steeg ik zowaar op. Alles, maar dan ook alles viel op zijn plek. Ik
voelde mij gelukzalig onderdeel uit te maken van dit geheel. Ik daalde niet snel, maar in
een roes, overstelpt door emoties. Ik dacht aan mijn geliefde en de Kleine Aap, die in
haar groeit. En langzaam daalde ik af, van momenten van contemplatie, tot in Bormio. Daar
landde ik weer en reed gezamenlijk met mijn medebroeders terug naar de camping, waar een
laatste verrassing wachtte: het Circus De Mascini's had een groots optreden voorbereid. |
|
 |
|
 |
|
Met hulp van Gerrit werden wij in een handomdraai verwelkomt met een
geweldig voorgerecht: precies wat een renner nodig heeft. Het ontvangstcomite had zelf de
Gavia van de andere kant beklommen, Gerrit halfweg en de Mascini's tot aan de top! Ook zij
hadden de Hemel van dichtbij bekeken, maar keerden voortijds terug om ons te onthalen op
een gastronomische versnappering. Grote Jaap noodde nog twee extra gasten (vrienden zoals
Jaap ons altijd toevertrouwd), Gus en Mike, maar ook die konden moeiteloos worden
opgenomen in de maaltijd. En zo genoten wij nog de laatste uurtjes van wederom een
legendarische dag. Na twee dagen de hel gezien de hebben, kwamen wij bij de sterren. Fijn
dat we er nog een paar daagjes mogen vertoeven.
Saluti a Tuti! Ciao,
Jorge
|
|
 |
|
Op speciaal verzoek laten de renners nu eens echt wat zien.
 |
|
 |
|
Le Cinquantedeux heeft zijn speciale Eddy Merckx sokjes aangetrokken voor
de Mortirolo.
Uit respect.
Klik op het kleine plaatje voor een vollediger beeld. |
|
Het citaat van Moto Un
(tegen Gerrit, in gevecht met een enorm brood):
"Dat kun je het beste met een mes doen" |
|
| Klassement na en uitslag van de koninginnerit |
| Klassement |
Mortirolo |
Gavia |
| # |
Renner |
Sttp |
Tijd |
# |
Tijd |
Hm/u |
Km/u |
# |
Tijd |
Hm/u |
Km/u |
| 1 |
Toon |
1,76 |
8:57:09 |
1 |
1:17:11 |
1010,6 |
9,3 |
4 |
1:39:03 |
825,6 |
12,4 |
| 2 |
Le Cinquantedeux |
3,36 |
9:11:04 |
4 |
1:21:05 |
962,0 |
8,9 |
5 |
1:39:55 |
818,5 |
12,3 |
| 3 |
Il Faustino |
4,55 |
9:34:48 |
5 |
1:21:06 |
961,8 |
8,9 |
2 |
1:37:03 |
842,7 |
12,7 |
| 4 |
Jorge |
5,40 |
9:29:58 |
7 |
1:26:49 |
898,4 |
8,3 |
7 |
1:43:24 |
790,9 |
11,9 |
| 5 |
De Snok |
5,44 |
9:41:41 |
9 |
1:29:31 |
871,3 |
8,0 |
1 |
1:34:52 |
862,1 |
13,0 |
| 6 |
Japi |
5,51 |
9:34:28 |
6 |
1:23:09 |
938,1 |
8,7 |
6 |
1:41:21 |
806,9 |
12,1 |
| 7 |
Monsieur Lévitan |
6,11 |
9:51:57 |
2 |
1:19:22 |
982,8 |
9,1 |
3 |
1:37:57 |
834,9 |
12,6 |
| 8 |
Il Calmo |
6,37 |
9:54:24 |
3 |
1:19:51 |
976,8 |
9,0 |
10 |
1:50:22 |
741,0 |
11,1 |
| 9 |
Il Nero |
8,23 |
10:28:26 |
10 |
1:33:11 |
837,1 |
7,7 |
8 |
1:46:24 |
768,6 |
11,6 |
| 10 |
Il Animale |
9,10 |
10:37:29 |
8 |
1:28:46 |
878,7 |
8,1 |
9 |
1:49:59 |
743,6 |
11,2 |
| 11 |
De Vlo |
10,44 |
11:07:22 |
11 |
1:34:52 |
822,2 |
7,6 |
11 |
2:01:20 |
674,0 |
10,1 |
| 12 |
Luigi - Jojo |
11,61 |
8:51:11 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
| 13 |
De Gier |
13,00 |
2:53:46 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
|
|
|
|
| URL van deze pagina: http://www.sticktotheplan/2003/07-22.asp |
|
|
;)