|
|
|
Donderdag 24 juli 2003: Stick To The Plan
Passo di Gavia vanuit Bormio |
 |
|
Goedenavond STTP-liefhebbers vanuit het zonovergoten Sondalo. Vandaag
kijkt u met onze belevenissen mee door de ogen van de Vlo, dat zwoegende type dat al
vijftien jaar met Levitan meegaat en inmiddels alle kanten van het STTPklassement van
dichtbij kent. Ik wil de wedstrijd van vandaag nog even laten wachten. Om het eerst even
te hebben over de vraag die al zo vaak gesteld is: wat er nou zo leuk aan is om met
fietsjes naar de hoge cols te gaan om jezelf dan flink af te beulen.
Precies diezelfde vraag las ik in de meewarige blik van een paar toeristen op de top van
de Stelvio, eerder deze week. Ik waggelde op stijve beentjes over de col om in een van de
stalletjes een droog shirt te kopen. Op onhandige fietsschoentjes en met dooie voeten ging
ik een paar keer bijna languit, aan het wankelen gebracht door mijn eigen gebibber. Net zo
meelijwekkend zag ik eruit als vijftien jaar geleden, toen ik laveloos tussen de stenen op
de top van de Ventoux lag. Ook daar hielden mensen hun pas in om me te bekijken en werd ik
van een afstandje met hoofdschuddend gemompel in feite voor arme stakker uitgemaakt. Ook
bij mijn fietsvrienden heb ik het vaak zien gebeuren dat de wedstrijd ze zwaar had
aangegrepen en niet zelden zijn daar tranen aan te pas gekomen.
Maar de waarheid is dat we op zulke momenten aan het nagenieten zijn. Blij met je
prestatie maar ook hardstikke blij met het gezonde sterke lijf waar je dat toch maar
allemaal even mee kan doen.
En dat geeft ons dan weer het idee dat het juist voor die voorbijgangers jammer is, zoals
ze daar naar ons staan te kijken. Omdat wij veel meer hebben meegemaakt en niet alleen wat
hebben rondgekeken. En dat is het geheim. Zo'n berg is helemaal niet iets is om even wat
te komen rondkijken.
Veel mooier is het om je er met hart en ziel tegenaan te gooien. Zwetend langs een
waterval en hijgend in een gure wind. 'Gemeen steil' is dan niet iets van een of ander
percentage, maar ergens in je rug voelen aankomen dat het met je pedaaltred is gedaan. En
dan zijn er nog de geuren en de geluiden. En altijd de mogelijkheid dat de berg van
stemming verandert. Temperaturen gaan zomaar van 34 naar 4 graden en weer terug.
Weersvoorspellingen bestaan niet en de berg is de baas. |
|
| Misschien heben we daar wel de onderlinge wedstrijd voor nodig. Die geeft
je de illusie dat je sterker kan zijn en iets uit te delen hebt. Daar zit iets van
jongensdromen doorheen, (als ik later groot en sterk ben....) maar in elk geval heeft
geeft het de mogelijkheid voor enige ambitie, zodat je niet alleen maar nietig hoeft te
zijn tussen de grote puinhellingen. |
|
 |
|
 |
|
En zo zijn we dan waar u allang wilde wezen: Gooien, smijten, knokken,
winnen en verliezen. Want zo'n rustdag is voor u natuurlijk niks. Al heeft u vast allemaal
begrip voor het feit dat wij er wel wat mee hebben.
De rustdag is niet alleen prettig voor de benen. Er komt ook verwarring van. Zij die
dagenlang hebben uitgedeeld worden onrustig. Ze zijn zelf minder aan rust toe, en vrezen
dat ze hun ritme kwijt zullen raken. En dat de concurrentie juist sterker zal terugkomen.
Niet zonder reden, want zij die 'on the receiving end' hebben gezeten doen er inderdaad
nieuwe krachten op. Heeft u trouwens ooit op een camping een complete Indische maaltijd
genoten? Wij wel, dankzij Gerrit. Ook zo'n STTP-ingrediënt waar je voor terugkomt.
Verdere meeval zat hem in een mededeling van de wedstrijdleiding: ipv het ingewikkelde
rondje Ofen-Umbrail zal er vandaag alleen de Gavia worden gereden vanuit Bormio. |
|
Vanmorgen was er desondanks van enige ambitie weinig te merken toen het
tijd was om uit de tentjes te kruipen. Het regende op oud-Hollandse wijze in Sondalo. Dwz
hard en regelmatig, zonder enig teken van verandering. Rond het verstrijken van de
geplande vertrektijd was er nog geen brood gehaald en dacht er nog niemand aan fietsen.
Het waren druilerige uren. Tenslotte trok Lévitan ons uit het gedraal weg. Het kwam neer
op STTP. Rijden met die hap.
Tot de start, 6 km voorbij Bormio, heb ik achter Japi gereden. Ik weet hoeveel fans
er zitten te wachten op zijn dag en ikzelf dichtte hem kansen toe. Zo vroeg als hij naar
bed ging gisteren, dat verraadde alles. Maar het feit dat ik hem het hele eind kon
bijhouden was geen goed teken. Hoe is 't Japie? "Grrrrrrrrr niet goed, veel zweten,
GRRR koud, klutsbenen, GRRRRRR. Voor de ingewijden een bekend gegeven: het Grommen van de
van Zweedentweeling.
Daarentegen was Freek in neuriënde stijl twee keer zo hard naar de start gereden. Die
voelt vandaag zijn benen niet dacht ik. Opsteker voor de start: Paul en zijn hereniging
met Eveline, zojuist door Aart opgehaald van het station. |
|
 |
|
 |
|
De wedstrijd zelf heb zeer beperkt voor u kunnen volgen, helaas. Dat was
niet de laaghangende bewolking of de iets te grote afstand die ik opliep. Het kwam door
het Grote Dier waar ik achteraan ging, in een poging om zo snel mogelijk met Luigi af te
rekenen. U zou dat beslist eens moeten zien. Zo volmaakt kalm en schitterend groot en
sterk op zijn nieuwe fiets. Je hoeft geen wielerfan te zijn om dat mooi te vinden. Maar
als je erachter zit wordt het uitzicht wel kleiner. Nog net zag ik in de verte Japie toch
een poging doen. Dave erachter, en was dat Paul? Dan maar de wedstrijd achterin voor u
verslaan. |
|
Na vijf keer gelost worden en weer terugkomen bedacht ik me dat het juist
de angst voor het gejojo van Luigi was geweest dat me in dit ongelijke gevecht met Jaap
had doen belanden. Ongelofelijk stom natuurlijk en het is eerder gebeurd. (Om goed van je
fouten te kunnen leren moet je ze af en toe herhalen)
Later op de top bleek dat Japie het heeft gered. Jazeker, grommend en spugend heeft hij
zijn gram gehaald. Verdere bijzonderheden vind u in de uitslag. Ook de verschuivingen in
het klassement moet u even zien, want er waren er meer die goed voor de dag kwamen. |
|
 |
|
 |
|
Nu zitten we in de Kampeerman. Zoals op de slotpagina van iedere Asterix
zitten we daar en we hebben het heel goed. Goede vrienden heb ik en ook dat is een kant
van het STTP-gedoe dat me nog lang in de verleiding zal blijven brengen om het gevecht
weer aan te gaan. Waarschijnlijk met Luigi, die vandaag karakter toonde door in verloren
positie zijn verlies toch beperkt te houden. Complimenti!
Morgen Stelvio. Domani bella namens de hele ploeg.
Vlo |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Het citaat van Moto Un:
"Wat zitten jullie nou te ranzen in die Kampeerman? Fietsen!" |
|
| Klassement na en uitslag van de vandaag verreden etappe |
| Klassement |
Gavia |
| # |
Renner |
Sttp |
Tijd |
# |
Tijd |
Hm/u |
Km/u |
| 1 |
Toon |
1,79 |
10:18:50 |
2 |
1:21:41 |
954,9 |
15,4 |
| 2 |
Le Cinquantedeux |
3,44 |
10:34:50 |
4 |
1:23:46 |
931,2 |
15,0 |
| 3 |
Il Faustino |
4,88 |
11:04:17 |
7 |
1:29:29 |
871,7 |
14,1 |
| 4 |
Japi |
4,91 |
10:55:14 |
1 |
1:20:46 |
965,7 |
15,6 |
| 5 |
De Snok |
5,38 |
11:07:09 |
5 |
1:25:28 |
912,6 |
14,7 |
| 6 |
Monsieur Lévitan |
5,69 |
11:14:48 |
3 |
1:22:51 |
941,5 |
15,2 |
| 7 |
Jorge |
5,89 |
11:01:46 |
9 |
1:31:48 |
849,7 |
13,7 |
| 8 |
Il Calmo |
6,32 |
11:20:43 |
6 |
1:26:19 |
903,6 |
14,6 |
| 9 |
Il Nero |
8,20 |
11:59:22 |
8 |
1:30:56 |
857,8 |
13,9 |
| 10 |
Il Animale |
9,22 |
12:12:06 |
10 |
1:34:37 |
824,4 |
13,3 |
| 11 |
De Vlo |
10,52 |
12:42:13 |
11 |
1:34:51 |
822,4 |
13,3 |
| 12 |
Luigi - Jojo |
11,69 |
10:39:13 |
12 |
1:48:02 |
722,0 |
11,7 |
| 13 |
De Gier |
13,00 |
2:53:46 |
0 |
0:00:00 |
0,0 |
0,0 |
|
|
|
|
|
