Homepage

2004Alpes
Naar de homepage 
Stuur een reactie 
2004Alpes
Rittenschema Deelnemers Sttp ranking
Het pronostiek spel Pronostiek: eindstand
Vrijdag 9 juli Zaterdag 10 juli Zondag 11 juli
Maandag 12 juli Dinsdag 13 juli Woensdag 14 juli
Donderdag 15 juli Vrijdag 16 juli
Printversie van dit artikel 
Stuur dit artikel door per e-mail 

Donderdag 15 juli 2004

De Madeleine is geen koekie. Door Il Calmo
De flank van de Croix de Fer lust de rennertjes wel De stemming is opperbest in het rennerskamp. De Kampeerman gloeit dat het een Aart heeft.
Van de derdedagslepra die het halve peloton wegvrat, lijkt iedereen hersteld. En als de pers mort over het stenigen van de Gele Trui, zeurt niemand over demoniseren. Maar wordt er naarstig naar stenen gezocht.
Vandaag is de finish een col uitgesteld. Niet op de eerste Col de la Croix de Fer (2068 meter) maar pas op de Col de la Madeleine (1993 meter) mogen we ter aarde storten. Een rit in lijn van 74 kilometer. Een zonnetje van zo’n 28 graden heeft de spieren van de renners bij de start al voorverwarmd. Zeker van degenen die al een tijdje staan te wachten. Aart jaagt ons richting IJzeren Kruis, de strijd ontbrandt al snel. Sabrina van Zweeden neemt het initiatief, Venus is dan nooit ver. Als derde Lévitan, die echter Cinquante-deux en Calmo voor moet laten. De laatste heeft zich voor journalism’s sake aan het front geposteerd: om u te dienen, uw verslaggever van vandaag. Getekend op de top op weg naar weer een geweldig weekse Lévitan
Vandaag kan Jorge beter lachen dan fietsen De eerste conclusie mag zijn: voorin wordt eigenlijk helemaal niet zo hard gereden. Het tempo is aangenaam, de jongens voor en achter zijn nooit ver weg. Het belooft een ontspannen dagje te worden. Het groepsgevoel is daar, de Amsterdammers brengen hun kopman Nero terug in het peloton nadat z’n tandwielen naast de ketting grepen. Hoe anders kan het lopen. De heldendaad van Jaap en Jorgito bleek tevens hun laatste te zijn voor vandaag. Te lang zijn ze weg van de polder, te ijl de lucht in deze scheefstaande weilanden. Al voor de voet van de Madeleine slaan ze af naar het tentenkamp.
Heeft u last van zwakke zenuwen, klim dan nooit met Cinquante-deux. Altijd ben je ‘m kwijt, nu eens zit-ie in je luwte, dan weer demarreert hij om daarna weer terug te vallen. Ik haat hem, maar wil zijn dikke kont niet kwijt. Dus blijf toch maar een beetje bij hem in de buurt. Gezamenlijk arriveren Mathieu en ik aan de top van de Croix de Fer. Jacqueline en Julien, die met de camper naar boven zijn gereden, vergasten ons, samen met Aart, op water, helmpjes en aanmoedigingen. Dan naar beneden, de daaljasjes blijven in de tas, de boterhammen worden haastig ergens gepropt waar de zon niet schijnt. De kont van Cinquante-deux verdwijnt als een baksteen in de diepte. Volgens Vlo werd er zo scherp gereden vandaag
Serena en Venus van Zweeden Ook Calmo duikt naar beneden. Weilanden en koeien schieten in sneltreinvaart omhoog. Maar kiezelsteentjes doen me in de remmen knijpen. Ik wil mijn zo boeiende leven hier niet eindigen als een pain aux raisins. ’En dan maar zien hoe we zoiets thuiskrijgen’, zou Aart zeggen. Bovendien had ik beloofd dat ik als een hele pietvader weer in Den Haag zou arriveren. Tot de voet van de Madeleine daalt Calmo dus, zoals gebruikelijk, als een herfstblad.
De Madeleine is geen koekie. Ik stap af en laat Lévitan, die me in de afdaling bijhaalde, alleen met zijn jacht op Mathieu. Ik eet iets voedzaams en onsmakelijks en wacht nog even op Faustino en de Snok, want voor het verslag wil ik zien hoe zij erbij zitten. Niet best kan ik u vertellen, maar nog altijd beter dan ikzelf. De lijdensweg kan beginnen. De zon stookt het vuurtje op. Traag slepen wij ons tegen de berg op. Het contrast is groot. De Madeleine biedt prachtige beekjes, bossen en vergezichten. Wij bieden snotslierten, zoute zweetsporen en slepen ons harkerig en schokschouderend door het landschap. De grenzen van het welvoegelijke worden ruim overschreden. In het drukke dorpje Longchamp buig ik mijn hoofd deemoedig naar de weg, en verberg mijn gezicht achter de klep van mijn tot zakdoek verworden petje. Het recht op identiteit bestaat niet in de koers. Schaatsen is ook leuk
Generale repetitie voor toneelvereniging op en af En dan de dorst. Als Aart en Vlo op de motor langsrijden, roep ik om water. Maar geen geluid onsnapt uit mijn keel. Ze rijden door. Ah, een automobist: ‘Monsieur le Samaritaine, s’il vous plaît, vous n’avez pas un peu de l’eau?’ ‘Oui, mais c’est pour mon automobile’ antwoord hij alsof het motortje van de eerste beste Renault belangrijker is dan het motortje van de Calmo. ‘La bas, à droite il y a de l’eau”. En inderdaad, het slijk dat van de bergwand sijpelt, is een beetje vochtig. Welwillende Engelsen hebben me later gered.

 

De Mont Blanc is tevreden over de rennertjes
Ook andere renners hadden waterproblemen. Jelle en Toon hebben met grote scheppen met hun bidon een passerende beek geleegd. Het kostte Toon nog bijna de eerste plaats. Want wat was er met de gele trui?
Altijd van je af snijden Toon Minuten mokeren op z’n dijen,
de angst rijdt net zo hard als hij,
maar tandenbijtend blijft hij rijen,
z’n broer z’n dolk steekt in zijn zij.

Toon lag al op de Croix de Fer op kop. Op de Madeleine kwam Japi wel steeds sterk terug om soms zelf de kop over te nemen. Maar na de beekscène was Toon het beu, reed naar z’n broer, om hem drie kilometer voor de Madeleine definitief van zich af te schudden. De eerste, maar een prachtige overwinning van Toon, bij wie de vertrouwde grijns van vorig jaar weer door dreigt te breken.
Het is avond in het kamp. Gitaarklanken van Mathieu en Toon klinken op. Freek en Vlo ruiken heerlijk naar het eten dat ze bereiden. In het westen rijst een berg en schuift voor de zon. Langzaam donkert het. Over het dal waakt St-Jean de Maurienne, schutspatroon van renners, rovers en drinkebroers. Vlo vlamt nog een keer op de Croix de Fér
Het citaat van Moto Un
Tegen Snok die zich het snot voor de ogen rijdt maar niet erg hard vooruitkomt: "He Snok waarom staat er Snel op je fiets?"
Klassement na en uitsag van vandaag
Klassement Col de Croix de Fer & Col de la Madeleine
# Renner Sttp Totale tijd # Tijd Hm/u Km/u
1 Japi 1,76 10:52:46 2 4:15:24 714,6 17,4
2 Toon 2,25 11:06:25 1 4:14:47 716,4 17,4
3 Monsieur Lévitan 3,03 11:10:19 4 4:28:19 680,2 16,5
4 Le Cinquantedeux 3,10 8:52:49 3 4:21:57 696,8 16,9
5 Il Faustino 5,41 9:19:08 5 4:38:37 655,1 15,9
6 De Snok 6,24 11:54:20 6 4:40:19 651,1 15,8
7 Jorge 6,61 4:47:15 0 0:00:00 0,0 0,0
8 Il Calmo 7,06 9:31:14 7 4:43:51 643,0 15,6
9 Il Nero 7,60 12:22:06 8 4:51:53 625,3 15,2
10 Luigi - Jojo 8,62 12:53:49 9 5:02:44 602,9 14,7
11 Il Animale 10,00 5:09:51 0 0:00:00 0,0 0,0
12 De Vlo 10,33 8:35:31 0 0:00:00 0,0 0,0

Naar het begin van het artikel Uw privacy en die van ons