Vrijdag 15 juli 2005Aankomst in Selva
di Cadore. Door Lévitan. |
Beste mensen, virtuele volgers van het Sttp wielergebeuren,
hartelijk welkom!
De Sttp-fietsploeg is in het voorbije jaar een nog hechtere groep
geworden. Dat uitte zich op heel bijzondere wijze rond Il Nero. |
 |
|
|
Eind maart kwam het schokkende bericht dat er
bij Jelle slokdarmkanker was geconstateerd. Ik citeer uit een mailtje
van Pantaloni "We
zijn ons lam geschrokken, er spat toch iets uit elkaar. Maar de
samenhang in onze groep moet ergens toe kunnen bijdragen".
En die samenhang hééft
ergens toe bijgedragen. Jelle heeft ons opgezocht. En wij hem. Jelle
heeft onze groep èn de fiets bijna geen dag uit het oog verloren. In de
tijd dat hij in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis was voor de operatie, in
de herstelperiode daarna en tijdens de weken van chemokuur en
bestralingen. Steeds stelde hij voor zichzelf doelen die te maken hadden
met het fietsen en alles eromheen. Met zijn
doorzettings- en herstelvermogen imponeerde hij iedereen,
inclusief alle leden van de medische staf. Zijn optimisme en
vastberadenheid werkte aanstekelijk en inspirerend op de mensen om hem
heen. |
|
 |
|
| Jelle is nu vrij van kwaaie cellen en alweer behoorlijk
in conditie. Het is nog niet zo ver dat hij hier
aan de stamtafel zit. En in tent 1 is een plek vrij. Maar we prijzen ons gelukkig, want we mogen hem
komende woensdag verwachten. Il Nero rijdt nog niet de langere etappes.
Maar waarschijnlijk volgende vrijdag wel de Stélvio, de zwaarste pas. In de pronostiek
komt hij dit jaar als kandidaat niet voor. Of dat de komende jaren wel
zo zal zijn? Het enige dat we
zeker weten is dat Jelle van de buitencategorie is. |
|
 |
|
Dat de schoften die me nu al 5 jaar achter elkaar van
mijn zevende gele trui afhouden in werkelijkheid mijn beste vrienden
zijn heb ik het afgelopen half jaar mogen ervaren tijdens de verbouwing
van ons huis. Wat daar door de handigste en geduldigste makkers van het
stel tot stand is gebracht overtreft vele malen datgene waar ik op
hoopte toen ik de renners een mailtje stuurde met foto's van het op dat
moment totaal "uitgeraapte" pand. Nu is het bijna "af" en wonen
Marieke en ik er
heerlijk.
Er bleef nog een beetje tijd over om te verhuizen en deze week
voor te bereiden. En nu zit ik hier in de C5 met het notebook op schoot dankbaar te wezen
voor dit alles, terwijl we voortrazen over de autobahn. |
|
| Ook in de Kampe(e)rman is het heerlijk wonen trouwens. Dat komt omdat diezelfde handige en geduldige rakkers zich na
de directeurswoning nog eens op de kampeeruitrusting hebben gestort. U
herinnert zich de sensationele sprong vooruit op dit terrein van vorig
jaar. Welnu, dit jaar is er aan alle kanten uitgebreid en
geperfectioneerd. Eén dagverslag is niet voldoende om alle nieuwe zaken
met u door te nemen. Bovendien hebben we hier een man die het veel beter
kan
uitleggen. De Vlo is vast wel bereid deze week een column te verzorgen, "De
accessoire van de dag". |
|
 |
|
We zijn nu met twee minder dan vorig jaar. Maar dat gaat niet zo blijven.
Er komen er nog. Jelle brengt woensdag Marleen en Jaël mee. Vrijdag
arriveert Birte. En volgend jaar worden vanaf dag 1 een paar herintreders uit
de eerste waaier van het peloton verwacht. Hier is alles er klaar voor.
De Kampe(e)rman is wat ruimer gemaakt. |
|
|
|
 |
|
Die belangrijke verbetering hebben we voor een groot
deel te
danken aan Birte, de partner van Moto Un. We kunnen haast niet wachten
tot zij hier aan het einde van de week met ons aan de stamtafel zit.
Want wat zij gepresteerd heeft, daar is het laatste woord nog
niet over gezegd.
Moto Un zelf is met de Vlo het brein
achter alle verbeteringen. En Moto Un doet dan ook nog eens het grootste
deel van de realisatie, tussen het coachen en faciliteren door.
Om kort te gaan, Calmo zei het vorig jaar al:
"De Kampe(e)rman gloeit dat het een Aart heeft" |
|
De potentiële herintreders van volgend jaar zijn de
thuisblijvers van nu. Calmo, Ludo, Gier, Arno, Wouter, Pantaloni aan
jullie een speciale groet. Van jullie weten we dat je deze verhalen met
gemengde gevoelens leest. Calmo had dit jaar slechts drie woorden nodig
om dat uit te leggen. De eerste twee zijn "veel" en "plezier". Het derde
is een krachtterm die u zelf mag verzinnen.
Tot slot kan ik melden dat we allemaal een goeie reis hebben gehad.
Onze chauffeurs hebben zich overtuigde verkeersdeelnemers getoond. Hulde!
We barsten van de goeie zin. Morgen het eerste
fietsverhaal.
"A domani"
dus. Maar hier is eerst nog het ...
|
|
 |
|
|
|
Citaat van Moto Un
De file? Daar moet je niet in gaan staan. Dat schiet niet op.
Hoe vaak moet ik dat nou nog zeggen? |
|
Weet je wat, we doen er nog ééntje.
Als Lévitan Le Cinquantedeux vertelt dat de foto's op zijn geheugenkaartje gemiddeld 2 megabyte ruimte innemen, afhankelijk van het onderwerp, volgt een... |
|
|
|
Citaat van Moto Un
... behalve als ik er op sta, dan heb je 5 Mb nodig. Ik ben namelijk
allesomvattend. Schikt u dat? |
|
|
|
|
|
|
|
