|
|
|
Vrijdag juli 2010: aankomst in Sault
Door Dave (Lévitan) |
Aan onze gewaardeerde volgers kan ik melden dat we na een voorspoedige heenreis
allemaal gezond en wel gearriveerd zijn op de camping van Sault. Vrij naar Il Pantaloni's
Alpentroika: "We staan in Malaucène aan de voet van de Ventoux. En na de tocht van
gisteren zijn velen nog wat moe..." (1989).
Het ziet ernaar uit dat we zelfs nog meer volgers hebben dan de laatste, pakweg 18 jaar.
De helft van het peloton is dit jaar namelijk volger in plaats van renner.
Denkt u niet dat deze leden zich er met een makkelijk berichtje of een smoesje van af
hebben gemaakt. Voor grote dilemma's hebben zij gestaan. Existentiële vragen hebben zij
zichzelf gesteld. De meeste afzeggingen kwamen met veel pijn in het hart en met een
hartgrondig "stom plezier" tot ons. In een aantal gevallen in prachtig proza,
dat hier op de site niet zou misstaan.
Maar u bent naar hier gekomen om te zien wie er wèl zijn en wat ze gaan doen en beleven.
Het klinkt hard, maar het is waar wat ze zeggen: de tour wacht op niemand.
Welnu ik kan u melden dat Moto Un er inderdaad is. Hij gaat zijn 21e cap op rij behalen.
Was het vorig jaar de Vlo die ik als "last man standing" aan u voorstelde. Vanaf
dit jaar is dat Moto Un. Hij miste alleen het eerste jaar, 1989 en komt met zijn 21e
deelname op gelijke hoogte met Vlo en Lévitan. Maar dan wel in een ononderbroken reeks!
Moto Un wordt omringd door de top zes van het klassement van vorig jaar: Il Faustino,
Japi, Jorge, Toon, De Snok en Il Animale.
Toon is hier gebracht door Anouk, die ons de eerste dagen zal vereren met haar gezelschap.
Toon is al een paar weken in Frankrijk. Reeds gewend aan de hitte, aangemoedigd door zijn
lief en niet zo vermoeid van de reis als de rest moet hij in staat worden geacht morgen
als eerste het geel te veroveren.
Maar laat ik me niet teveel aan voorspellingen wagen. De eerste dag is altijd vol
verrassingen en er zijn er hier een paar die menen dat zij natuurlijk veel meer kans
maken.
Later in de week mogen we naar de Vlo uitkijken, als alles meezit in het gezelschap van
Willem (de Greppel).
De feuille de route van morgen schrijft nog geen beklimming van de Mont Ventoux voor. We
beginnen met wat kleiner spul. Maar "de oude dame", "de reus van de
Provence", "de kale berg", of welke naam u er ook aan wilt geven, zit
natuurlijk wel prominent in ons etappeschema.
Dat is opmerkelijk, want we kennen toch allemaal deze uitspraak: "Niet wie naar Mont
Ventoux toekomt is gek, maar wie er terugkeert". Zou het dan toch waar zijn wat Le
Cinquantedeux in 2001 al suggereerde, dat wij lijden aan "een geïnternaliseerde
dwangneurose in vergevorderde staat"?
Volg onze dagverslagen en oordeelt u zelf. We hopen dat u er weer plezier aan zult beleven
en dat ze en welkome afwisseling mogen zijn tussen de dagelijkse beslommeringen, zoals WK
finales.
Alle renners die het dit jaar in z'n geheel moeten missen wensen wij veel sterkte. Volgend
jaar worden jullie allemaal als spijtoptanten weer verwacht. In een tot de nok gevulde
Kampeerman, aan de voet van een Dolomiet.
Heb ik alleen mezelf nog niet genoemd. Ik ben dolblij dat ik weer ben waar ik hoor, in de
zomerkoers, tussen de jongens. En dat ik weer kan doen wat ik zo graag doe: koersdirecteur
spelen en cols beklimmen. Veel dank aan iedereen die me moed heeft ingesproken en in de
gelegenheid heeft gesteld.
Lévitan.
|
|
|
|
