|
|
|
De langste ...
met het hoogste poldergehalte |
|
|
De historie van de grote IJsselmeerronde is
minstens net zo lang en roemrucht als die van de
Sttp-zomerkoersen.
Een monsterrit van bijna 280 km vanuit Amsterdam via de polders naar
Lelystad, Lemmer, Gaasterland, de Afsluitdijk, Den Oever,
Medemblik, Hoorn, Monnickendam en weer terug naar Amsterdam.
De man die de IJsselmeerronde groot gemaakt heeft is Il Animale.
Hij reed de ronde midden jaren tachtig regelmatig alleen. Na een
aantal keren mocht Lévitan met hem mee. In die eerste jaren waren er
wel eens andere
belangstellenden, maar zij haakten meestal kort voor of na de start af.
In de jaren die volgden groeide het aantal deelnemers aan de
IJsselmeerronde. Tegenwoordig rijden we met een pelotonnetje van
8 tot 10 man rond. |
|
 |
|
| Zo'n tocht stelt eisen aan de voorbereiding en
de conditie. Niet altijd hebben alle renners die aan de start
verschenen de volledige ronde fietsend kunnen afmaken. Met name
de familie Kamperman in Den Oever (de schoonfamilie van Lévitan)
kan boeiende verhalen vertellen over renners die, tijdens de
traditionele stop aldaar, op alle mogelijke manieren in
problemen waren. Men heeft renners daar slapend op de bank
aangetroffen. Met de voeten in een teil warm water. Op
haastig aangesleepte stretchers. En op de trap met het hoofd tussen de handen. |
|
 |
|
Zonder de andere Sttp-renners tekort te doen mogen we stellen
dat het debuut van
Il Nero in 1994 de meeste indruk heeft gemaakt. Jelle, zoals
Il Nero buiten de koers heet, blonk in zijn beginjaren toch vooral
in het polderfietsen uit. Daar komt bij dat de route door Friesland voert, waar Il Nero
z'n roots heeft. Bij Gaast rijden we door een haag van neven van
Il Nero, waarvan de meesten ook Jelle heten. In de
regel zijn zij bezig met het schoonspuiten van hun wagens. Deze
ambiance geeft Il Nero vleugels, zoals u begrijpt. |
|
Een belangrijke hindernis is de
afsluitdijk. Aan het einde daarvan bereikt de groep, die door
het helse tempo op de dijk dan meestal in kleinere eenheden uit
elkaar is gespat,
Den Oever. Kilometer 189. Hier verleent de familie Kamperman gastvrijheid.
De
heerlijke champignonsoep van Nicolet heeft al menig renner heen
geholpen over de twijfel om de route nog te vervolgen. |
|
 |
|
 |
|
Het kan haast
geen toeval zijn dat Nicolet in 2003 de eerste winnares van het
Sttp-spel "pronostiek" was.
En als de soep van Nicolet niet
afdoende is weet René, gehard als Wieringer visserman, de mannen
altijd wel weer op de fiets te krijgen voor de resterende 90
kilometers. |
|
 |
|
|
|
|
;)
