|
|
|
Zeelandkoers 8 (2006): debuut en naderend afscheidDoor Il Faustino |
| De dit jaar verreden 8e editie van de
Zeelandkoers was net als vorige afleveringen weer vol van
opwinding. In de eerste plaats natuurlijk vanwege het wel heel
opmerkelijke debuut van broer Ton. De verhalen van debuterende
renners zijn alom bekend in het "peloton". Ton zou het niet veel
anders vergaan dan alle andere debutanten die hem in andere
koersen waren voorgegaan. Stuk voor stuk hadden zij vol
vertwijfeling en zwaar gefrustreerd het voortjakkerende
"peloton" moeten laten gaan. De koers wacht immers op niemand en
heeft al helemaal geen boodschap aan nietsvermoedende en
goedbedoelende debutanten. Zo niet broer Ton. Met een goede
voorbereiding achter de rug, met daarin onder andere een
trainingsweekend in de Ardennen samen met Faustino, een aantal
pittige intervaltrainingen op de Oesterdam en een beklimming van
de Alpe d’Huez, bleek broer Ton de koers makkelijk te kunnen
volgen. Sterker nog, na eerst een kilometer of twintig de kat
uit de boom te hebben gekeken, ging hij brutaalweg op kop van de
groep zitten. En dat bleef niet bij een enkele kopbeurt. Broer
Ton deed het pelotonnetje achter hem kraken. Sommige renners
meenden dat de pijn wat verlicht kon worden door te ontkennen
door een debutant afgerost te zijn, maar door een al zeer
ervaren coureur. Het deerde broer Ton in ieder geval niet. Die
zogenaamde ervaren coureur gaat nog verder aan zijn conditie
bouwen om volgend jaar nog veel sterker aan het vertrek te
verschijnen. Zijn aanmelding voor de 9e Zeelandkoers is
inmiddels al binnen. |
|
 |
|
Behalve het sterke debuut van broer Ton hield ook het optreden van Japi dit jaar de gemoederen erg bezig. Na een sterke start, met daarin een aantal overtuigende kopbeurten, liet het materiaal Japi volledig in de steek. De achterderailleur van Japi’s fiets vertoonde al snel de nodige kuren en werd door Japi op een wel heel onorthodoxe manier gespannen. Gevolg daarvan was dat de achterderailleur bijna in het achterwiel getrokken werd. Japi bleek zelf ook danig van slag en was, tot op het bot getergd door al het malheur met z’n materiaal, geïnspireerd geraakt tot het maken van een heuse Haiku:
O lompe fietser
Geratel van derailleur
Heel dat ding kapot
Japi’s fietsprestaties konden overigens niet meer tippen aan z’n
literaire prestaties. Hij kwam na de eerste koffiestop niet meer
in het spel voor. Kort na de passage van de Zeelandbrug moest
Japi zelfs de rol lossen en besloot hij een kortere weg terug
naar Bergen op Zoom te kiezen. |
|
Hij kreeg daarbij gezelschap van Calmo, die behoorlijk last had van z’n middenrif. Het hinderde Calmo zelfs zozeer dat hij een stuk met de trein besloot af te leggen. Daarmee zorgde hij voor een primeur in de Zeelandkoers.
Niet alleen een debutant, het materiaal en fysiek ongemak
zorgden voor een zware koers. 10 juni was de eerste warme dag
van het jaar. Niet iedereen bleek daar goed tegen bestand. Met
name Lévitan kreeg er flink last van. Met de altijd lastige
Oesterdam nog voor de wielen werd bij Rilland een extra stop
ingelast om aspirine en een extra voorraad water in te slaan. Er
moest daarom op de Oesterdam nog wel extra gas gegeven worden om
toch nog op een redelijk tijdstip terug in Bergen op Zoom te
kunnen komen. Vlo besloot verder op z’n “parkoerskennis” te
vertrouwen en in z’n eigen tempo het laatste stuk uit te rijden.
Het leverde hem een paar bonuskilometers op. |
|
De 8e editie van de Zeelandkoers leverde opnieuw het nodige spektakel en was weer erg geslaagd.
Daarnaast was het echter ook vanwege het naderende afscheid van Jelle een hele gedenkwaardige editie. De Zeelandkoers was een van die ritten waar Jelle intens van kon genieten. Velen zullen tijdens de koers met hun gedachten bij Jelle geweest zijn. De terugreis naar huis zullen de renners zich nog lang herinneren. Die avond scheen een prachtige volle maan, groter dan ooit tevoren.
Jelle overleed die nacht... |
|
 |
|
|
|
|
