Eén. De Zeelandkoers heeft een vaste plek op de wielerkalender.
De Zeelandkoers wordt altijd veertien dagen na de Waalse Pijl gereden.
Of veertien dagen nadat de Waalse Pijl zou zijn gereden.
Dat maakt voor de Zeelandkoers namelijk helemaal niks uit.
Zo weten we dus dat de 25e Zeelandkoers gereden zal worden op zaterdag 3 juni 2023.
Veel renners huiveren nu al bij gedachte aan het pak slaag dat ze die dag zullen krijgen van de dan bijna 22 jarige Joris den Hengst.
Anderen bij de gedachte aan de toespraak van Lévitan, welke zich die avond in maar liefst 25 delen zal voortslepen.

Twee. De Zeelandkoers heeft een vaste route.
In de eerste jaren is de Zeelandkoers door Faustino meter voor meter veroverd op het Zeeuwse land. Faustino worstelde en kwam boven met een schitterende feuille de route in de knuisten. Een feuille de route waar sindsdien nauwelijks iets aan veranderd is. Er is simpelweg geen reden voor. De Zeelandkoers staat als een huis.
De uitspanningen onderweg zijn prettig, met zorg gekozen en komen exact op het goede moment. De SRV-wagen in Nisse staat ook altijd op de juiste plek.

Drie. De Zeelandkoers heeft een eigen beeldmerk.
De ontstaansgeschiedenis is genoegzaam bekend. Ik zal die nu niet weer opdissen. Kom er straks nog even op terug bij de uitreiking van de trofeeën.
Overigens heeft de Zeelandkoers sinds dit jaar ook een eigen sound.
Waar gaat dit eindigen? Een eigen kledinglijn? Een parfum?

Vier. De Zeelandkoers kan renners maken en breken.
De Vlo zei het vrijdag nog: De Zeelandkoers is misschien wel de hardste van het jaar.
De Zeelandkoers stelt renners in staat ver boven zichzelf uit te stijgen. Of in ieder geval ver boven de rest. Ik bedoel natuurlijk Wouter in 2000. Het verhaal is bekend.
Maar nog meer is de Zeelandkoers een koers waar renners hun Waterloo vinden.
Ik zal niet alle pijnlijke voorbeelden noemen, het zijn er ook teveel. Ik wil het maar laten bij de vaststelling dat gele truien geen garantie zijn voor een probleemloze Zeelandkoers.

Vijf. De Zeelandkoers kan rekenen op een stabiele basis.
Faustino weet zich gesteund door de witte dame, met al haar talenten. Zonder Caroline tekort te willen doen voor al haar inzet voor, tijdens en na deze dag wil ik wil er één punt uitlichten. Misschien een detail, maar in mijn ogen dan wel heel saillant. Noem mij één koers waar je bij het afscheid nog iets toegestopt krijgt waarmee ook op de weg terug naar huis de fijne smaak nog blijft.
Faustino en de witte dame gaan later deze zomer steady. En dat kan ook voor de Zeelandkoers alleen maar veel goeds betekenen.

Voor de bescheiden trofee die ik tot slot wil aanbieden ben ik een beetje in de buurt gebleven van de beelden die we van de Zeelandkoers kennen. Het is weliswaar een andere krijger die op deze trofee figureert, maar wel de dapperste van allemaal. De witte dame is aan zijn zijde in de persoon van Walhalla.

Heffen wij tot slot het glas op de toekomst van de Zeelandkoers.
Nog vele jaren.
Of liever nog lustrae!