Uw goddelijk geduld en ongeduld
dat, wáár ik ga, zijn werk aan mij verricht,
heeft in de droom mijn hartenwens vervuld:
in Escot was ik, waar ik nimmer was.
De Marie-Blanque, in morgenmist gehuld,
zag ik verschijnen in het rijzend licht.
En vluchten vogels zag ik over gaan
tussen de nevelen, in de nieuwe dag;
zich reppende met roep en vleugelslag
naar waar, in cirkeling, het theater lag
van M. Lévitan. Duidelijk dáárvandaan
woei vlagend op de wind een juichen aan.Dan meldde een helle oproep het begin;
En demarrage na demarrage zetten de renners in.
Velen. – In het vroege middaguur
opgaande in de strijd en vol vuur
van Lévitans koers; onverschrokken
en gretig. – Hoe zij reden, als beesten!
zó waanzinnig had men nooit gezien.
-En steeds staat mij dat beeld voor ogen
dat zich aan de voet van de berg openbaart:
wanneer de gele trui in een ijzige vaart
doortrekt, - een solo inzet en zonder mededogen
de oorlog aan het peloton verklaart.
Luigi, juli 2002
|
 |
|
