|
|
|
Logistieke man
Melodie: Boudewijn de Groot, “Testament” |
Op 26 weken na het avontuur
hier het verhaal van de logistieke man.
Niet dat ik nog een bidon heb weg te geven,
ik denk niet dat ik dat nog kan.
Ik kan u slechts vertellen over hoe het was,
in de coulissen van het strijdtoneel.
Ik kan u zeggen, het was een prachtervaring,
alleen af en toe een bidonnetje teveel.
In de bus reed ik de collen op en vulde
de bidons heel rap en reed weer naar benee
op zoek als een fietsenherder naar zijn kudde
op en neer oh nee oh nee het viel niet mee.
Iedere ochtend voor de mannen op,
le pain gehaald en snel door naar de supermarkt.
Denkt u in voor zulke renners krachtvoer halen,
dat is echt een vak apart.
Want het (urenlang durende) rennersontbijt,
dat is een heel bijzonder ritueel.
Een bak pap, een bak yoghurt, een banaan,
gevarieerd en zeker substantieel.
Bananen, appels, water, yoghurt, chips
en wijn en bier, ook ik lijk wel een grossier,
druiven, muesli, melk en kaas en boter,
soep en druivesuiker en natuurlijk pleepapier.
Iedere ochtend weer die vreselijke puinhoop,
oh help hoe krijg ik dat weer in die bus?
Tenten, koffers, zakken, tassen, dozen, stoelen,
het was iedere keer een vreselijke klus.
En als ik dan eindelijk alles d'rin had,
kwam het peloton met nog een karrevracht.
Aan helmpjes, handschoentjes en broekjes,
"Harry hou jij dit bij, ik heb het nodig straks."
En dan onderweg weer tig keer stoppen om de
mannen te voorzien van gepelde banaan.
Ach man ik krijg er nu nog kramp van in mijn vingers,
waarom heb ik het toen toch gedaan?
De reden voor mijn stageweek mag duidelijk zijn,
het was een diepgaand onderzoek.
Gekeken, geroken en beluisterd,
Nu is de koers voor mij een open boek.
Komende koers zult u mij niet meer in de berm zien staan,
met in de hand bidon en een banaan.
Neen, met een glimlach om de mond zal ik u groeten,
als ik op de cols aan u voorbij zal gaan.
De Box,
20 februari 1993. |
|
 |
|
|
|
|
