IJzerdraadfiets uit Mozambique
Een ontroerende geste van Il Pantaloni |
In de periode dat Il Pantaloni achtereenvolgens op de Molukken en in
Mozambique woonde en werkte voor DGIS beleefden we een van de meest bijzondere deelnames
aan onze zomervakantiekoersen.
In 1995 wist Il Pantaloni een periode van verlof te combineren met de trip naar de Franse
Alpen. Het verblijf in Mozambique was hem niet in de koude kleren gaan zitten. Hij meldde
zich aan het vertrek in Briançon met een volledig afgescheurde grote-teennagel. Dat was
nodig, omdat een zandvlo zich met zijn familie onder die nagel had genesteld.
Pantaloni kon er niet mee zitten. Onder het motto "Het kan altijd nog erger" (er
is b.v. ook nog zoiets als baardmijt..) schafte hij een paar oversized fietsschoentjes aan
en duwde er zijn gezwollen voet in. Dwars door de pijn heen volbracht hij alle etappes. |
|
 |
 |
Op de avond van aankomst in Briançon verraste Il Pantaloni de
groep met een ontroerende vredesboodschap. "Waarom toch elke keer elkaar
beloeren en proberen als eerste boven te zijn? Laten we het dit jaar eens zonder al die
klassementen doen". Om zijn boodschap kracht bij te zetten bood Pantaloni elk
lid van de ploeg een prachtige ijzerdraadfiets aan, die hij had meegebracht uit
Mozambique. |
|
| Lévitan wist zich op slinkse wijze uit deze netelige situatie te redden. Er
zou "over nagedacht" moeten worden. In hetzelfde dankwoord bombardeerde Lévitan
Il Pantaloni tot chef klassementen. Pantaloni verzette zich niet. Il Animale veroverde de
volgende dag de gele trui en stond die niet meer af. |
|
