|
|
|
Freekfeest 6 september 2008De Snokkers pakken uit met een "surprise" Freekfeest. De fietsploeg doet ook een duit in het zakje |
 |
|
Uit de uitnodiging:
"Scheidingswanden plaatsen danwel verwijderen, stereoinstallaties aansluiten, videokanalen instellen, parket, laminaat, vloerbedekking en sierbestrating leggen, schouwburg bezoek, hulp bij verhuizing, cd's / dvd-tjes branden, computerproblemen van diverse orde en grootte oplossen, oppassen, zakelijke belangenbehartiging tijdens langdurig verblijf in het buitenland, optredens en festivalbezoek, fietsreparatie en dito -tochten alsmede het verzorgen van scherpe literaire analyses...
Freek geeft thuis!"
De toespraak van Il Animale (foto 3):
Ja, het is echt waar! Freek is echt van alle markten thuis: van het aanleggen van sierbestrating tot literaire beschouwingen, van het veilig installeren van het "kanon" tot boerenomeletten. Heus, jullie fanclub is niet verblind.
Wat ik daar aan kan toevoegen, of beter wat Freek daar zelf aan heeft toegevoegd zijn de Utrechtse heuvelrug en ommelanden.
Zoals je een Freekfeest hebt, heb je ook een Freeklandschap. En wat voor het Waterland de Poppendammer Gouw is, is voor dit landschap de Langbroeker Wetering. En laat daar nu ook het clubhuis van de fanclub staan...
In de loop van de jaren is dit gebied met zijn weteringen, landgoederen, en landschappelijke schakeringen me dierbaar geworden.
Een landschap vol herinneringen. Onze eerste winterkoers, de zaterdag het dichtst bij 21 december, verdichtte zich in ons collectieve geheugen meteen al tot mythische proporties. Tijdens die koers gelukte het de arme rennertjes niet meer om een slok uit hun bidon te nemen, daar het water verdikt was tot ijs en lustig in de drinkbussen rammelde.
In die begintijd fietsten we hooguit een dikke 50 kilometer, met een forse pauze in Amerongen. In het plaatselijke cafe werd reeds door water en scherpe zuren verterend textiel onbeschaamd tussen tafeltapijtjes en vaste klanten uitgehangen.
Door Freek werd ook de zomerkoers geïntroduceerd. De tocht kon dan wel tot dik 150 kilometer uitgerekt worden, en daarmee ook het Freekdomein. Was voor de renners uit Noord- en Zuid-Holland het polderrijden gesneden koek, hier moesten zij de kunst van het dijkrijden zich eigen maken. Vaak raffelden we in vliegende vaart het traject Culemborg-Opheusden af om dan halt te houden bij het prachtige veerhuis aan de rivier met uitzicht op de Grebbeberg en de Veluwezoom.
Op al deze tochten speelden Freek een even vanzelfsprekende als onmisbare rol. Zowel voor, tijdens, als na de koers. Ik hoop dat deze mooie traditie van zomer- en wintertochten nog een lang leven beschoren zal zijn, en dat we ook af en toe zullen pleisteren in het honk aan de Langbroeker Wetering. De volgende keer vanuit zijn nieuwe woning. En dat het eens in de twee jaar tussen het CS en Freek oranje gekleurd zal zijn.
De toespraak van Le Cinquantedeux (foto 5 en6):
Zonder de andere kookkunstenaars in het peloton tekort te willen doen: de Guide-Michelin trois-étoiles trui ligt te wachten op de enige échte Grand-Maître Cuisinier, de Snok. Een flitsende carrière als chefkok van de Ritz zou in het verschiet liggen, ware het niet dat de man in kwestie ook nog bedreven is in een ruime reeks andere disciplines, zoals daar zijn het ontwerpen van meubels, het metselen van muurtjes, het oplossen van hard- en softwareproblemen, en – niet in het minst - het uitzetten van koersroutes, het herstellen van rijwielen, en vervolgens het slopen van de dankbare berijders ervan.
En zo kan het gebeuren dat dezelfde machtige torso waarachter je overdag nog hebt zitten te sterven tegen veertig in het uur, onze Uomo di Gavia, zich ‘s avonds troostrijk met een driesterren bordje “tagliatelle carbonare al salmone e con insalate di paese” over je heen buigt. Ook deze week hebben we de vele registers van onze Snok weer mogen meemaken, waarvoor mille grazie e complimenti. Snok, draag je trui met ere, hij komt je helemaal toe.
Prato allo Stelvio, 22-7-2005 / Langbroek, 6-9-2008 |
|
|
|
|
