|
 |
|
|
 |
Tilff-Bastogne-Tilff 1992
|
|
|
|
Tilff-Bastogne-Tilff 1992
(Voor het eerst verschenen in Les Nouvelles des Ardennes, édition 1992) |
12 Novib-renners op overlevingstocht
Net als in 1991 bestaat de groep die onder de Novib-vlag aan Tilff-Bastogne-Tilff meedoet
uit twaalf renners. Onder het motto "never change a winning concept" heeft
koersdirecteur Lévitan tijdschema en verblijfplaats gehandhaafd. En zo gaan op zaterdag
voor Pinksteren zeven man per trein en fiets en drie man per busje naar camping "Beau
Rivage" in Esneux, zes km onder Tilff. De elfde man zou zich daar per auto melden en
de twaalfde zou op 1e Pinksterdag aan de start bij het peloton aansluiten.
Gimme shelter
Reeds bij de inschrijving in Tilff echter wordt het eerste gat in de planning van
Lévitan geschoten. Het verluidt dat Camping Beau Rivage in vlammen is opgegaan. En
inderdaad: van de kantine annex receptie resten slechts de geblakerde fundamenten. Alleen
de washokken staan er nog, bijna overwoekerd door het hoog opgeschoten gras. Het immense
terrein is, op een enkele enthousiaste natuurkampeerder na, geheel verlaten.
Koortsachtig gaan de mannen met het busje op zoek naar een alternatief. Zij weten dat de
zeven fietsers al onderweg zijn en onwetend bovendien. Intussen stroomt de hele omgeving
vol met Nederlanders op zoek naar onderdak... Gelukkig blijken ze welkom op het 60 cm
lange, natte gras van camping Les Pommiers in Chanxhe, 8 kilometer onder Esneux. We zitten
dan inmiddels 13 kilometer van de start.
Algehele hergroepering
Nadat het Mitsubishibusje ontdaan is van alle bagage spoedt Mathieu (Le
Cinquantedeux) zich naar de treurige restanten van de voormalige vier-sterrencamping. Als
de nietsvermoedende helden zich daar na hun rit vanuit Maastricht komen melden verwittigt
Mathieu hen. Ze zullen nog een stukje verder moeten. Voor de Kwaks wordt dat allemaal
teveel. Hij wringt zich met fiets en al in de laadruimte van het busje. Velen zouden hem
later in het weekend volgen.
Intussen op de camping. Kees (Il Pantaloni) verbaast zich over de ontwikkeling die de
kampeeruitrusting heeft doorgemaakt. Il Pantaloni heeft de koers naar de Alpen in 1989
meegemaakt en is vervolgens voor twee jaar naar de Molukken vertrokken. Sliep het
gezelschap in zijn tijd nog met zes man in twee tweepersoonstentjes, nu kan Lévitan met
gemak het hele peloton een slaapplaats in die ene "Kampe(e)rman" aanbieden.
Zelfs voor Jaap (Il Animale), die van nature in een boom pleegt te slapen, is plaats.
Aarzelend zou hij zich die avond half in de tentopening nestelen. Maar terug naar de
kampeeruitrusting: ook de stoelen hebben aan comfort gewonnen, al zijn het er nog steeds
te weinig. Voor de zuivel is er een heuse koelbox. Ondanks zijn bedenkingen bij dit alles
assisteert Il Pantaloni zonder morren bij het monteren van de 56 (!) tentstokken van de
Kampe(e)rman. Als Lévitan met een stretcher de tent induikt wordt het hem echter te
machtig. Maar dit veldbed blijkt eigendom van de zojuist gearriveerde elfde man, Loek, die
tegelijk met Le Cinquantedeux bij Beau Rivage was aangekomen.
Eén voor één druppelen vervolgens de renners binnen. De ontketende Il Animale en Frans
hebben alleen oog voor elkaar en rijden de camping voorbij. Edwin (Il Modesto) doet een
dappere maar vergeefse poging het tweetal per fiets te achterhalen. Een uur later haalt
Loek ze per auto alsnog bij.
En dan, zaterdagavond kwart over acht, wordt duidelijk hoe de zaken er voorstaan. Het
peloton is compleet. Het restaurant is besproken, de maaltijd wacht. De douches zijn warm.
De boterhammen voor zondag zijn klaar.
Echter... van het broodbeleg is alleen nog honing over en elk kwartier dendert er een
trein voorbij. Lévitan heeft het kamp weliswaar opgeslagen langs de Ourthe, maar ook op
20 meter van een internationale spoorlijn! Redenen voor de Kwaks het koersdirecteurschap
van Lévitan weer eens ter discussie te stellen. Niemand valt hem bij. Niemand hoort hem.
Er raast net een trein voorbij. Bad timing.
The night before
De ontvangst in het familierestaurant heeft niet meer dàt wat het voorheen had.
Ook in de keuken is het wat minder geworden. Maar het ergste is: het tempo is er uit. De
mannen besluiten zelfs het toetje te laten schieten om althans nog enige nachtrust te
kunnen genieten. De wekker gaat immers om vijf uur. Francesco lanceert aan tafel een nieuw
spel. De renners kunnen met hun aankomsten bij elke stempelplaats punten verdienen. Aan
het einde van de koers voert degene met de minste punten het klassement aan. Degene die
dat eindklassement het beste weet te voorspellen wint het spel. De renners hebben er wel
oren naar en noteren allemaal hun lijstje op hun zojuist verworven "feuille de
route". De inzet is 200 BEF per persoon. Niemand realiseert zich op dat moment hoe
dramatisch dit, op het oog zo onschuldige spelletje, het verloop van de koers zou
beïnvloeden.
Pap in de benen?
De volgende ochtend aan het ontbijt introduceert Lévitan een nieuwtje: crunchi
muesli met yoghurt uit de koelbox. Loek stelt daar Brinta met warme melk tegenover. Als Il
Pantaloni drie uur later brakend in de berm staat weet hij dat hij de verkeerde pap
gekozen heeft.
Zoveel mogelijk renners proppen zich na het ontbijt in de bus en Loeks auto, die hen naar
de start brengen. Vijf begeven zich per fiets naar Tilff. Onder hen is Mr. Conscience. Hij
is zes kilo lichter dan vorig jaar en laat zien waar het verschil zit: zijn koersbroek
wappert om zijn bovenbenen! In de loop van de dag, maar vooral ook de dag die volgt, laat
hij zien dat hij inderdaad wat kwijt is, maar niet de macht.
Reeds bij de start
Bij de start, om zeven uur 's morgens, voegt de vrolijke Grex zich als twaalfde
man bij het gezelschap. Hij heeft er reeds een autorit vanuit Oisterwijk opzitten en is er
helemaal klaar voor. Op zoek naar zijn eerste stempel wordt hij als een jojo heen en weer
geslingerd tussen de immer geel-groene officials van de Velo Club Tilffois. Later zou Grex
zich hiervoor in de koers revancheren.
Gerrit (Monsieur Conscience) is al een half uur onderweg als de laatse vijf renners,
waaronder Il Animale, om kwart over zeven aan de tocht beginnen.
De eerste schermutselingen
In de eerste etappe maakt Il Animale onmiddelijk zijn faam waar. Hij is iemand
die kan terugkomen uit een schijnbaar hopeloze positie in het achterland. Samen met
Lévitan achterhaalt hij het hele gezelschap om vlak achter Mr. Conscience op de Samrée,
de eerste stempelpost, aan te komen. Il Animale is één klap favoriet voor de eindzege.
En niemand die hem getipt heeft... De Kwaks meldt zich als derde op de Samrée, gevolgd
door Frans en Loek. Debutant Jan (Le Japonais) komt verrassend fris en vrolijk babbelend
met Grex als zesde binnen. Francesco volgt als achtste, kort voor Il Modesto. Le
Cinquantedeux is tiende. Il Pantaloni, die zo'n goeie indruk maakte op de eerste helling,
de Côte de Dolombreux, heeft last gekregen van zijn "binnenwerkje" en arriveert
brakend als elfde. Maar dan toont hij zijn fenomenale recuperatievermogen: 20 minuten
later lurkt hij alweer aan een beker koffie, die op de Samrée van organisatiewege
"vrientelijk" wordt verstrekt. |
|
Naar het keerpunt
Ook in de tweede etappe vliegen de renners, opgejaagd door het Mascini-spel, er
meteen als gekken in. Il Animale herhaalt het kunststukje uit de eerste rit. Ook deze
etappe wordt een prooi voor hem. Lévitan duldt hij dan al niet meer naast zich. Die wordt
zes kilometer voor Bastogne op een helling afgeschud en krijgt in de laatste meters
gezelschap van Loek. Le Cinquantedeux had iets recht te zetten na de eerste etappe en
vecht zich naar een vierde stek. Kort daarna volgen Frans, de Kwaks, Francesco, Le
Japonais, Grex, Il Modesto, Gerrit en Il Pantaloni.
De Wanne: Le Japonais herinnert
Op het keerpunt in Bastogne stellen de renners vast dat de komende etappe vrij
vlak is. Een prima traject om zo'n 50 kilometer bij elkaar te blijven, tot de voet van de
Côte de Wanne. En zo wordt het afgesproken.
Maar dan blijkt opnieuw de splijtende werking van het Mascini-spel. Grex toont na een
kleine twee kilometer zijn specialiteit: de tempowisseling. Als een bezetene gaat hij er
vandoor. Dit zeer tot ongenoegen van Le Japonais, die luid vloekend in het uiteengereten
groepje achterblijft. Met zijn vertwijfelde achtervolgers, Loek en Lévitan speelt Grex
als met een jojo: telkens mogen zij tot in zijn wiel komen en dan springt hij weer weg.
Lévitan wordt het uiteindelijk te dol. Hij besluit zijn eigen tempo te gaan rijden.
Zodoende wordt hij al snel gepasseerd door Il Animale, die wederom bezig is met een
opmars.
|
|
 |
|
Nog lang zal er gekibbeld worden wie uiteindelijk als eerste op de Wanne is aangekomen.
Grex en Il Animale claimen beiden deze eer. De koersdirectie gunt de eer, uit ontzag voor
diens krachtsexplosies in deze etappe, aan Grex. Le Japonais zou een heel andere
redenering willen volgen. Bij zijn aankomst op de top (hij is lekgereden en laatste)
adresseert hij zich meteen tot de afvallige. Le Japonais herinnert dat de man uit
Oisterwijk is binnengehaald om ondermeer aan team-building te doen. Zijn zojuist vertoonde
koersgedrag kan onmogelijk als zodanig worden uitgelegd.
Tussen de drie genoemde renners zijn intussen achtereenvolgens gefinished: Loek, de Kwaks,
Lévitan, Le Cinquantedeux, Frans, Francesco, Il Modesto, Mr. Conscience en Il Pantaloni.
Bovenop de Wanne is, afgezien van de hoempa-band, nauwelijks iets te beleven of te
verkrijgen. De renners nemen zich voor: volgend jaar spreken we af op een terras in
Stavelot.
De grootste klus
Het gezelschap zet zich aan de vierde etappe in de wetenschap dat het nu ieder
voor zich is: er wachten vier serieuze beklimmingen. Grex is als eerste boven op de
eerste, de Haute Levée. Lévitan sluit op de top aan. Hij waarschuwt Grex voor de
volgende côte, de Rosier, waar Lévitan nog nooit geklopt is. Lévitan weet dan nog niet
dat hij en Grex niet als eersten maar als laatsten aan die klim zullen beginnen. Ze zien
een afslag over het hoofd en dolen vijf kilometer over wegen zonder de bekende witte
pijltjes. Frans is degene die als eerste Remouchamps bereikt. Opnieuw bewijst hij een man
te zijn die groeit in de koers. Het wekt ook geen verbazing dat hij bereid is 's avonds,
met reeds 230 zware kilometers in benen, nog 13 kilometer naar de camping te fietsen.
Frans wordt gevolgd door Il Animale, de Kwaks en Loek. Lévitan heeft zich nog tot de
vijfde plek naar voren gewerkt. Daarna volgen Le Cinquantedeux, Francesco en Il Modesto.
De verschillen zijn ditmaal hoog opgelopen. Als ook Il Pantaloni, Mr. Conscience, Grex en
Le Japonais binnen zijn zitten de vier eersten al ruim een uur over de Amblève te staren,
fantaserend hoe zij straks in triomf Tilff binnen zullen denderen. Alleen.
EH
Maar zij hebben gerekend buiten de getergde Lévitan. Die laat niet nog een keer
met zich spotten en pakt de laatste etappe na een scherp sprintduel met Loek. Frans wordt
derde, vóór Il Animale en de Kwaks. Francesco rijdt langs Il Pantaloni, die lek gereden
is, Le Cinquantedeux en Il Modesto, die de pechvogel terzijde staan. Mr. Conscience is
opnieuw tiende, Le Japonais en Grex sluiten de rij. Bij Grex is het lampje op de Rosier
volledig uitgegaan. De Velo Club Tilffois stelt helaas niet meer de fantastische plakken
beschikbaar die de prijzenkasten van sommige renners al sieren. Ze moeten het doen met een
brevet uit 1989 en een vignet dat op de koerstrui kan worden genaaid. Geel-groen, dat wel.
Grex haalt bij aankomst onmiddelijk een heus kratje Brand bier uit zijn auto tevoorschijn.
Maar de mannen happen niet zo gulzig toe als Grex zou willen. Zij hebben al één of meer
keer de gang naar de Jupiler-tent aan de overzijde gemaakt. Er wordt afscheid genomen van
Grex, die nog per auto naar huis rijdt.
Spaghetti sensa Bolognèse
Lévitan heeft een tafel kunnen regelen in een restaurant waar men spaghetti
serveert. Vooral de vegetarische variant is het vermelden waard: in plaats van Bolognèse
saus is er alleen droge geraspte kaas. Maar de pasta is gekookt, dat wel. Frans heeft het
eindklassement het beste voorspeld. Maar de Belgische francs zijn ineens heel schaars
geworden...
's Avonds op de camping wacht de welverdiende douche. Het peloton legt zich tevreden te
rusten: wederom geen "abondons".
Back home
De volgende dag blijkt hoezeer de renners gemazzeld hebben met het weer. Vlak
voor Maastricht striemt het noodweer de toch al geteisterde ruggen van de zes helden, die
per fiets van de camping zijn gekomen. De Kwaks is bovendien geslipt op een gladde biels
van een gevaarlijke spoorwegovergang en pijnlijk ten val gekomen. Geheel doorweekt
strompelen de renners het café tegenover station Maastricht binnen. Daar worden ze
liefdevol opgevangen door Il Pantaloni, Le Japonais en Le Cinquantedeux. Francesco blijft
dit alles bespaart. Hij is, geheel volgens traditie, als eerste thuis en trof geen regen
van betekenis.De doorkomsten: (achtereenvolgens Samrée, Bastogne, Wanne, Remouchamps
en Tilff)
| Il Animale |
1+ 1+ 2+ 2+ 4 |
= 10 |
| Loek |
5+ 2+ 3+ 4+ 2 |
= 16 |
| Lévitan |
2+ 3+ 5+ 5+ 1 |
= 16 |
| Frans |
4+ 5+ 7+ 1+ 3 |
= 20 |
| De Kwaks |
3+ 6+ 4+ 3+ 5 |
= 21 |
| Cinquantedeux |
10+ 4+ 6+ 6+ 8 |
= 34 |
| Francesco |
8+ 7+ 8+ 7+ 6 |
= 36 |
| Grex |
7+ 9+ 1+11+12 |
= 40 |
| Il Modesto |
9+10+ 9+ 8+ 9 |
= 45 |
| Le Japonais |
6+ 8+12+12+11 |
= 49 |
| Il Pantaloni |
11+12+11+ 9+ 7 |
= 50 |
| Mr Conscience |
12+11+10+10+10 |
= 53 |
Conclusie:
Mr. Conscience komt eraan. Nog even en hij is weg van die hatelijke laatste plek.
Het recuperatievermogen van Il Pantaloni wordt perfect geïllustreerd door de uitslagen
die hij gereden heeft. Le Japonais heeft verdienstelijk gedebuteerd, maar moet zijn
krachten beter leren verdelen. Il Modesto is niet alleen een toonbeeld van bescheidenheid,
maar ook van regelmaat. Zonder hooikoorts moet hij zich volgend jaar bij de beloftes
kunnen klasseren. Als Grex de vrije hand krijgt (en meer tijd om te trainen) is hij in
staat de hele groep naar huis te rijden. Le Cinquantedeux en Francesco vormen samen de
categorie "beloftes". Zij zullen moeten leren zichzelf meer pijn te doen als ze
niet de "eeuwige beloftes" van het peloton willen worden. De Kwaks kan zich
volgend jaar in de strijd om de plakken gaan mengen. Voor Frans is 217 kilometer duidelijk
te weinig. Lévitan telt toch nog mee. Loek heeft zijn favorietenrol (bedankt, Francesco)
niet waar kunnen maken. Il Animale was een klasse apart.
Lévitan. |
|
|
|
|
