|
 |
|
|
 |
1992: Ben je al boven geweest?
|
|
|
|
1992: Ben je al boven geweest?
|
Voor de derde keer in successie heeft Aart
Braun zich met motorfiets, camera en koepeltentje gewaagd temidden van de groep
Novib-fietsers.
Hun tochten naar het hooggebergte zijn in de loop der jaren uitgegroeid tot een bijna
professionele onderneming. Tijdens de tocht in de Alpen in 1992, het onderwerp van deze
nieuwe film van Aart Braun, bevindt zich een heuse "logistieke man" onder de
deelnemers. Harry (de Box) Boxelaar wordt in deze rol in de film als een nieuw fenomeen
opgevoerd. Maar insiders weten dat Aart Braun al sinds jaar en dag water aanreikt aan de
renners en hen met zijn motorfiets door onverlichte tunnels loodst. |
|
 |
|
Nieuwe renners in het peloton zijn Francesco Mascini en Jelle Wolthuizen. Traditiegetrouw
worden zij al snel voorzien van passende bijnamen. Respectievelijk "de Gier" en
"il Nero". Aart Braun legt in zijn film uit hoe dat in zijn werk gaat.
Terug na 2 jaar afwezigheid zijn Gerno (de Kwaks) Kwaks en Kees (Il Pantaloni) van den
Broek. Il Pantaloni heeft die twee jaar op de Molukken doorgebracht. De Kwaks was ook in
het buitenland, maar dan alleen tijdens de koersweken van Lévitan. Hij lijkt te zijn
meegegaan om de kijker en zichzelf er van te overtuigen dat het tijd wordt het fietsen er
voorgoed aan te geven. Maar of hij in die opzet slaagt...
Terug na 1 jaar afwezigheid is Jaap (Il Animale) Wiersinga. Hij behaalde zijn doctoraal
in de klinische psychologie. Maar in de ploeg Lévitan is iedereen gelijk. Il Animale weet
dat. Zonder morren volgt hij dan ook zijn koersdirecteur op al diens wegen.
Mathieu (le Cinquantedeux) Hermans is voor het tweede opeenvolgende jaar aanwezig. Met
zijn komische acts is het ditmaal wat minder dan tijdens zijn debuut. Zijn traditionele
inzinking is echter dieper en dramatischer dan ooit.
De harde kern van de groep hoeft geen nadere introductie: de Vlo, Le Japonais en de beide
"monsieurs": Conscience en Lévitan. Zij worden in deze, voor hen vierde
opeenvolgende, editie definitief bevestigd in hun taken en rollen.
Het aantal deelnemers aan de koers is groter dan ooit: 12 man. Lévitan heeft maatregelen
moeten nemen om een groep van een dergelijke omvang te managen. Hij stelde de reeds
genoemde logistieke man aan. Hij delegeerde het bagagetransport en de zorg voor de
reusachtige "Kampe(e)rman". Suggesties het programma bij te stellen doet hij af
met zijn nieuwe toverformule "stick to the plan". Als er voor de grote groep
ergens iets geregeld moet worden stapt hij direct op de hoogste baas af onder het motto
"patron meets patron".
Aart Braun heeft, zoals we dat van hem gewend zijn, zijn aandacht gelijkelijk over de
renners verdeeld.
Nog meer dan in zijn beide eerdere films, "Naast de fiets" (Dolomieten 1990) en
"A quoi bon tout ça" (Pyreneëen 1991), slaagt Aart Braun er in de tochten naar
het hooggebergte met Monsieur Lévitan voor een breed publiek toegankelijk te maken. Hij
brengt daartoe een element in dat nog niet eerder in zijn films zat. Het informatieve
gehalte is daardoor groter. De maker besteedt in zijn nieuwe film voor het eerst ruime
aandacht aan feiten en cijfers over het presteren van de renners. Maar de sfeertekening is
er ondanks dit alles niet minder om.
De titel van de film is de vraag, die de logistieke man aan de Vlo stelde op het moment
dat hij deze naast zijn fiets aantrof, 5 kilometer onder de top van de Col de la
Madeleine, de allereerste van de 9 cols. De Vlo moet, helaas voor hem, ontkennend
antwoorden. En dat terwijl hij die dag nog met het "gele trui-gevoel" was
gestart...
In zijn nieuwe film diept Aart Braun zijn grote thema vriendschap weer een stukje verder
uit. Dat gaat ons allemaal aan. En daarom mag u deze film niet missen. |
|
|
|
|
