|
|
|
1996: Leermomenten
|
 Uit: Haagse Courant, zaterdag 7 juni 1997
Nieuwe
serie TV West
In de nieuwe serie "Uit De Klei Getrokken" richt TV West de camera’s op
gebeurtenissen ver buiten Zuid Holland. Toch is hier geen sprake van een veranderde
opvatting van de functie binnen de regio, waarvoor TV West nog geen jaar geleden heeft
getekend. Volgens eindredacteur Luuk Braun blijft het bestaansrecht gelegen
in de regionale oriëntatie, die een meerwaarde kan hebben door
de grotere herkenbaarheid.
Maar volgens hem is daarmee niet gezegd dat de aandacht zich
uitsluitend op de regio zelf moet richten en dat het repertoire
beperkt zou moeten blijven tot dagelijkse nieuwsuitzendingen.
Braun lijkt met deze serie het gelijk van zijn stelling te gaan bewijzen. Het
concept, Hollandse initiatieven in on-Hollandse omgevingen, ziet er inderdaad uit als een
uitgelezen mogelijkheid de blik eens te verruimen zonder zich van het eigen kijkerspubliek
af te wenden.
Ook een andere opvatting van deze gedreven eindredacteur wordt duidelijk: de noodzaak van
een onafhankelijke positie die TV-makers in zijn ogen altijd moeten bewaren, ook al werken
ze in de beslotenheid van van een klein verzorgingsgebied. Braun: "De gemoedelijkheid
die kan groeien omdat mensen elkaar kennen leidt bij kleine TV-stations maar al te vaak
tot een wat brave en kneuterige inhoud en presentatie. Ik kan daar niet tegen. Volgens mij
kost je dat op den duur ook de aandacht van je kijkers. Bij TV-West houd ik mijn mensen
altijd voor dat ook in een klein publiek serieuze dingen spelen die een volwassen
verslaggeving verdienen."
Dat Braun hier ernst mee maakt is goed te zien in de reguliere uitzendingen, maar ook nu
al in deze nieuwe reeks. Aflevering 1 kreeg de toepasselijke titel
"Leermomenten". Het Hollandse initiatief dat erin wordt belicht is van een
Haagse fietsliefhebber, die zijn vrienden elk jaar meeneemt naar wel zeer on-Hollanse
omgevingen: de hooggebergten van Europa.
Wat het bonte gezelschap ten diepste beweegt wordt al snel zichtbaar; de romantiek, de
heroïek en het drama van de wielrennerij houdt hen allen in de greep. Maar behalve de
wedstrijd is er meer aan de hand. Deze jongens moeten alles wat er bij een meerdaagse
wielerkoers komt kijken aan organisatie zelf regelen, terwijl ze ook allemaal de wedstrijd
zelf rijden. En dat blijkt geen eenvoudige opgaaf. Zelfs niet als men bedenkt dat hun
sportieve niveau natuurlijk niets te maken heeft met de grote koersen in het professionele
wielrennen, waar ze zich onbekommerd aan spiegelen.
Geduldig laat Luuk Braun, die zelf de microfoon ter hand neemt, eerst de renners de revue
passeren, alvorens hij dieper ingaat op hun verrichtingen. Handig maakt hij daarbij
gebruik van de gretigheid waarmee een van hen daar zelf over vertelt. Zo is er
aanvankelijk alle ruimte voor de subjectieve beleving van deze enthousiaste deelnemer. In
zijn verhaal, dat gaat over hoe hij zijn makkers ziet, krijgt de kijker langzaam iets in
de gaten over het zelfbeeld van het hele gezelschap.
Pas later gaat Braun gebruik maken van zijn gedegen research en begint hij voorzichtig te
ontrafelen hoe zelfbeeld en werkelijkheid zich tot elkaar verhouden. En zo aandoenlijk als
de eerste 10 minuten waren, zo aangrijpend wordt het als hij daarmee de ondervraagde
renner in een pijnlijk proces doet belanden als deze begint te zien wat hem eerder
ontging. Door zijn omzichtige aanpak onderscheidt Braun zich wel van de meeste van zijn
vakbroeders, die doorgaans veel agressiever te werk gaan.
Braun zelf zegt hierover: "Een bijzondere omstandigheid bij deze groep is, dat ze in
voorgaande jaren zelf al videoverslagen maakten, over zichzelf. Ik heb ze toen gezegd:
oké, ik breng jullie verhaal op televisie, maar dan gaan we dat wel serieus aanpakken.
Dat heeft me twee avonden praten gekost omdat je dan toch ziet dat het voor zulke jongens
moeilijk is om in een keer de sprong te maken van hun eigen beleving naar wat er
interessant kan zijn voor een paar honderdduizend kijkers."
Braun vervolgt: "En natuurlijk had ik het makkelijk veel harder kunnen spelen. Maar
je moet, denk ik, ook veel aan die kijkers durven overlaten. Die zien zelf ook wel dat
zo’n renner als die Nero eigenlijk de enige is die echt doorheeft dat zo’n
onderneming geen kwestie is van klimmerstalent, maar dat het aankomt op het durven omgaan
met je beperkingen, je leermomenten pakken en zo steeds verder komen. En wat die
geïnterviewde renner over hem zegt, ach, die heeft jaren in de kop van het klassement
gereden, twee gele truien gehaald, en komt er al een paar jaar niet meer aan te pas. Juist
door die jongens met lerend vermogen. Maar kijkers prikken daar zelf wel doorheen. Die
zien zelf ook wel dat alles met de mantel der liefde bedekken, en het ineens over
vriendschap gaan hebben als je op de wind komt te staan niet van sterk leiderschap
getuigt. Dat hoef ik ze niet voor te kauwen. En die jongens zelf, die waren na het zien
van de eerste cuts toch ook wel overtuigd dat deze aanpak ze veel meer oplevert dan nog
maar weer een koek-en-ei-verhaal. En die vriendschappen, die blijven toch wel heel."
Uitzenddatum 7 juni 1997. |
|
|
|
|
